Keyifli okumalar.
Kara Ağa Mardin'e geri geldi. İçinde adlandıramadığı acıyla, bir ağırlık vardı... Konağa geçti bir duş aldı, üstünü değiştirip şirkete gitmek için tekrar aşağı indi.
Avluda kız kardeşi Gül'ün yalvarış sesleri geliyordu. "Cihangir abi ne olur yardım et..." diyordu.
"Yapamam Gül yapamam!" dedi Cihangir acı bir sesle. Kardeşine yardım edememenin acısı sesindeydi.
"Ama hani sen değil miydin beni bu dertten kurtarmak isteyen...İşte Ağa oldun kurtar. Abi Allah kitap peygamber aşkına kurtar beni...Abi benim senden başka umudun kalmadı...Bir hafta abi, bir hafta sonra düğün var! Yardım edin bana.. " Yüreği yangın yeriydi Gül'ün. geriye kalan son umuduydu Cihangir ve ondan onu kurtarmasını istiyordu. Bu mecbur bırakılan evlilikten kaçmak istiyordu.
"Yapamam be huşkamîn...Elimden bir şey gelse yapmam mı sanıyorsun!" dediği tekrar Cihangir yerde oturarak ona yalvaran kardeşine ama onun elinden bir şey gelmiyordu.
Kara yerdeki kardeşini kolundan tutup kaldırdı. Gül Kara abisinin kolunu tutup kaldırdığını görünce, sinirle kolunu çekti. Tek suçladığı ve bu evliliğe onu mecbur bırakan abisine öfkeliydi.
"Dokunma artık bana...Hepinizden nefret ediyorum...Dilerim Allah'tan bana yarattığınız acının küçük sadece küçük bir mislini yaşayın...Bundan sonra benim sizin gibi ne abim var, nede sizin Gül isminde bir kardeşiniz." Gül göz yaşları akarken ellerini kollarına sararak yukarı odasına çıktı.
Cihangir sinirle abisine baktı. "Hepsi senin yüzünden!!" oda sadece onu suçluyordu. Herkes sadece Kara'yı suçluyordu her şeyde.
Kara Ağa kardeşine doğru yürüyüp karşısında az bir mesafe bırakıp konuştu. "Ağa olan sensin Cihangir, kız yardım istedi, eteğini, kolunu tutan mı var?"
"Korktun demi Ağalığa devam edersen evlenmen gerek diye hatta aşiret erkek çocuk isteyecek diye korktun bıraktın!"
"Ya öyle mi oldu Cihangir? Karına Aşiretin aldığı kararı da dedin mi?"
"Abi sus!!" dedi dişlerinin sıkarak Cihangir.
"Neden Cihangir?" diye sordu Kara ama Cihangir cevap vermedi, abisini çok iyi tanıyor eğer bir şey daha söylersen o susmaz ve herkesin duymasını sağlardı.
Cihangir sinirle konaktan çıkıp gitti. Ela baştan beri konuşmalara şahit olduğu için Kara'ya dönüp konuştu. "Aşiret ne karar aldı?" dedi.
"Eşin söyler benim işlerim var." Kara Ağa da konaktan çıktı adamlar arabasını getirdi. Tam bineceği sıra Bora ve Burçin arabaları ile geldi. Bora arabadan inip arkadaki bebeğine aldığı poşetleri aldı. Kara Ağa arabasına binmekten vazgeçip çifte doğru yürüdü .
"Hayırdır nerden geliyorsunuz?" dedi ikisinden bakışlarını gezdirerek.
"Abi Burçin'le bebeğe bir şeyler aldık. " dedi heyecanlı bir sesle Bora.
"Bebek?" .Kara Burçin'in hamile olduğunu bilmediği için duyduğu şey karşısında şaşırmıştı ve anlamaya çalıştı.
"Abi haberin yok mu Burçin hamile. " Daha bir heyecanla çıkmıştı sesi.
"Öyle mi?"
Burçin Kara abisinin karnına bakışlarından rahatsız olunca içeri geçmek istedi. "Neyse ben içeri geçeyim, siz konuşun. " dedi kaçmak için ama kaçışı yoktu Kara ağaya verecek bir hesabı vardı.
"Bora sen içeri geç ben Burçin'le bir iki kelam konuşalım. " dedi ve bakışları ısrarla Burçin'deydi.
"Tamam abi, bir sıkıntı yok demi?" Şaşırmıştı Bora ve sormadan da edememişti.
"Yok ."
Bora elindeki poşetleri alıp içeri geçti.
Kara Burçin'e bakıp konuştu. "Beyaz giderken seninle pek iyi bir şekilde vedalaşmadı sanki Burçin, hiç adam öyle yapar mı, onun için her hafta doğum kontrol hapı alan bir arkadaşına böyle vedalaşmamalıydı." Lafı uzatmayı sevmezdi Kara bir şey varsa direkt söylerdi ve yine öyle yapmıştı ve açıkça direkt konuya girdi.
"Abi ben.." dedi ama başka bir şey diyemedi çünkü diyecek bir şey bulamadı.
"Çocuğun Analı babalı büyüsün Burçin Analı. Babalı."
Kara Ağa sözünü bitirince Burçin'in konuşmasını dinlemeden arabasına binip gitti. "Özür dilerim...Özür dilerim.." dedi ama asla Kara onu duymadı.
***
Bora kapıyı açıp eşine baktı. Üzgün ve renginin sarıya atmış halini görünce koşarak yanına gitti.
"Ne oldu Burçin abim kötü bir şey mi dedi?"
"Hayır.."
"Ne oldu o zaman?"
"Yukarı odamıza çıkalım anlatacağım. "
"Tamam gel ."
Bora eşinin koluna girip yukarı odalarına doğru çıktı.
*******
"Şaka değil mi bu?" Duydukları karşısında şaşkına dönmüştü Bora. Karısının bunu yaptığına inanmak istemiyordu.
Burçin tek kelime etmeden başı önde sessiz bir şekilde ağlıyordu "Burçin beni sinirlendirme!" dedi o sustukça yaptığına inanıyordu ve bu daha fazla onu sinirlendiriyordu.
"Bir şeyler söylesene!!" dedi aynı yüksek ve öfkeli sesle Bora.
"Bora...Ben.. "
"Sen ne Burçin sen ne!! Her ne olursa olsun karı-koca arasına girilmez! Bak Kara abimi tutmuyorum ama sen bunu yapmamalıydın.." Bora karısını yaptığı şeye inanamıyordu. Kara dan habersiz karısının doğum kontrol hapları kullanmasın ayardım etmiş.
"Ben özür dilerim.."
Bora Burçin'in yatakta başı eğik bir şekilde konuşmasıyla iyice sinirlendi. Odada sinirle dönüp Burçin'e doğru dönüp elini salladı konuşmaya başladı.
"Sen o hapları alıp vermeseydin, belki araları çok farklı olurdu. Beyaz şuan burada olurdu .Abim aşirete boşanma sebebini yengemin kısır olduğunu söyleyerek boşanma izni aldı...Sen çok yanlış yaptın Burçin. Biz evladımızı büyütürken Kara Abim özellikle, bizim evladımızdan bakışlarını çekmeyecek! Hayatım boyunca ona karşı boynum eğik olacak!!" Karısının hatası Bora'nın da başını eğmişti ve oda kendini suçlu hissediyordu.
Bora hışımla kapıyı çekip çıktı.
Konaktan çıkacağı sıra Ela yengesi ona seslendi.
"Bora."
"Sonra yenge sonra!"
Yıldırım erkekleri bugün pek bir sinirliydi.
*********
"Abi ne yapıyorsun sen burada?"
Bora'nın sorusuyla Cihangir ona dönüp konuştu.
"Hiç öyle kafa dinlemeye geldim. "
"Bende konakta kafayı yiyeceğim. "
"Ne oldu bir sıkıntı mı var?"
"Yok abi.."
Cihangirle ,Bora tepede arabalarına yaslanmış Mardin'in manzarasını izliyorlardı.
*********
Akşam yemeğinde herkes bir aradaydı bir tek Kara'nın yanı boştu.. Beyaz yoktu sofrada... Herkes eşleriyle yan yana otururken bir tek Bora yanında ki o boşluğun ağırlığını hissediyordu... Sessizce yemek yenirken konağın kapısı açıldı ve Gül'ün nişanlısı Kartal içeri girdi.
"Afiyet olsun. "
"Ooo hoş geldin yeğenim gel beraber olsun. "
"Sağ ol amca ben Gül'ü alıp dışarda yemek istiyorum iznin varsa tabi." dedi saygılı bir şekilde Kartal
Gül babasına bakıp yok demesini istedi.
Ama bazen babalar kız çocukların sessiz feryatlarını duymazlardı. "Tabi oğlum çıkın. " dedi kızının feryatlarına rağmen.
Kara Gülün ellerini masanın altında yumruk yağdığını görünce konuştu. "Kartal gel seninle bir kahve içelim, Gül yemeğini yedi zaten sana da hazırlasınlar seninle konuşacaklarım var."
Kartal , Kara'nın sözlerinden pek hoşnut olmamıştı ama b unu belli etmemeye çalışacak bir şekilde konuştu. "Tamam abi sen nasıl dersen." dedi Kartal içinde ki öfkeyi saklamaya çalışarak.
Gül abisinin ona yardım etmesine şaşırdı, normalde asla böyle bir şey yapmazdı...
*******
Kartal ve Kara çalışma odasına geçtiklerinde, Gül elindeki kahveleri dökmeden yukarı kadar çıkardı. Tam kapıya vuracağı zaman içerden Kartalın bağırma sesi geldi ve içeriye girmeden sessizce dinledi...
"OLMAZ ABİ! BU DEDİĞİN OLMAZ!" Diyerek bağırdı Kartal
"NEDEN OLMAYACAKMIŞ KARTAL!!" Aynı bağırma sesiyle karşılık verdi Kara da.
"ABİ BAK CENK İYİ ÇOÇUKTUR SENİN YILLARDIR SAĞ KOLUN OLMASINDAN BELLİ AMA PERİ İLE OLMAZ PERİ BELKİ BAŞKASINI SEVİYOR BE-" daha lafını bile tamamlayamadan araya girdi Kara
"SEN BENDEN KARDEŞİMİ İSTEDİĞİN ZAMAN NE DEDİN KARTAL!!" Kara bir şey istemişti ve şimdi Kartal olmaz diyordu ve bu durum Kara'nın çıldırmasına sebep oluyordu.
"ABİ ONLA BU KONUNUN NE ALAKASI VAR!"
"NE DEDİN!!" dedi üstüne basa basa ne dediğini tekrarlamasını istedi Kara.
"KÖPEKLER GİBİ SEVİYORUM KARDEŞİNİ DEDİM, DAHA KÜÇÜKLÜKTEN BERİ KÖPEKLER GİBİ DEDİM! BİLDİĞİN ŞEYLERİ NİYE SORUYORSUN ABİ!" Bunu neden tekrar söylettiğini anlamamıştı Kartal.
"İŞTE CENK'LE PERİ DE SENİN GİBİ BİR SEVDAYA DÜŞMÜŞLER. "
"NE? Şimdi Peri? Cenk?" şaşırmıştı Kartal duyduğu şeye. Kardeşinin Cenk'i sevdiğini hiç bir zaman anlamamıştı ve şimdi duyunca çok şaşırmıştı.
"He he ondan işte iki haftaya kadar gelir isteriz haberin olsun, amcamla konuş. "
"Biz üç ay yokuz abi burada. "
"Siz?"
"Abi Gül'ü alıp yurt dışına çıkaracağım balayı gibi yani."
"Tamam üç güne kadar gelir isteriz o zaman."
"Tamam abi. "
"Bak Kartal Gülü üzdüğünü duymayacağım. Başta seninle her şeyi konuştuk, bu kız senden saklamadı ilerde sıkıntı çıkaracak işler yapma! Beni biliyorsun demi?"
"Tamam abi ya açma şu konuyu!"
"Bak vazgeçmek istiyorsan vazgeç bu yolda tek sen mücadele edeceksin kazanacağın bir muamma unutma."
"Biliyorum...Ama sana yemin ederim ki Gülü kazanacağım. "
"Kızın gönlünde başkası olduğunu unutma, eğer olurda bir gün boşanmak istiyorum derse o zaman işte ben karşısında durmam bizzat karşında beni bulursun."
"Demeyecek abi. Bana güven onunda beni sevmesi için elimden geleni yapacağım. "
"İnşallah öyle olur Kartal. "
"Abi ben müsaadeni isteyim."
"Tamam hadi git. "
Gül konuşmanın bittiğini duyunca koşarak merdivenin başına gitti tam merdivenden çıkıyormuş gibi yaparken Kartal dışarı çıktı.
"Ahh benim nişanlım bana kahvede mi yaparmış. "
Gül ağzında geveledi. "Zıkkım iç!.."
"Hiç ağzına yakışıyor mu, öyle kelimeler?"
Gül kaşlarını çatıp Kartal'a baktı. "Sana söylediğim her kötü kelime ağzıma çok güzel yakışıyor çünkü kelimelerin sahibi sensin merak etme!"
Kartal arkasında baktı, Kara'nın daha odadan çıkmadığını görünce Güle iyice yaklaştı kulağına doğru eğilip kısık sesle gülerek konuştu. "Evlenince de o dilin uzun olursa ben sana biliyorum yapacaklarımı Gül hanım!" Gül ,Kartalı çok iyi tanıdığı için bu cümlenin altında yatan anlamı anlamıştı.
"Bir gün benim senin gerçek yüzünü tanıdığım gibi ailemde senin gerçek yüzünü görecek Kartal."
"Hiç sanmıyorum bak Kara abin beni nasıl seviyor, eğer Kara beni tanıyamadıysa ailenden kimse tanıyamaz. "
Kartal eliyle Gülün kolunu okşadı.
"Geçti mi buradaki morluklar?"
Gül sinirle elindeki tepsiyi yere atıp geri geri gitti. "Sen hastasın!" Korkmadan söyledi yüzüne onun hasta olduğunu.
Kartal tam konuşacağı sıra Kara Ağa odadan çıktı. "Ne oluyor burada!"
Gül gözleri dolu dolu abisine baktı. Kartal haklıydı galiba kimse onun hasta olduğunu görmeyecekti, bu hikayede yanan Gül olacaktı.. Gül bu ailede kendini kimsesiz gibi hissediyordu.. Merdivenlerden aşağı inip odasına gitti kapısını kilitleyip kendini yere bıraktı.
Kartal, Gül'den bakışlarını çekip Kara Ağaya baktı. "Birden karşısına çıkınca korktu tepsiyi düşürdü abi. Hadi hayırlı geceler."
Kartal sözlerini bitirip merdivenden indi.
Kara aklında dönen düşüncelerle tekrar çalışma odasına girdi. Kara Ağa kız kardeşi konusunda Kartal'a güvenmekle yanlış bir karar mı veriyordu?
Bunun cevabını yaşayarak anlayacaktı. Masanın üstündeki telefonu alıp Cenk'i aradı.
"Efendim Ağam?"
"Van'a git ***** Otelden Beyaz'ı alıp Çiftlik evine getir.
"Tamam Ağam."
"Dur kapatma iki haftaya sana kızı istemeye gidiyoruz haberin olsun."
"Nasıl? Ağam? Bana? Kızı? Sen nasıl anladın Ağam onu sevdiği mi?"
"Yorgunum Cenk yorgun, sonra konuşuruz dediklerimi yap sen."
"Tamam Ağam yapmam mı, buradan Van'a uçarak gider gelirim."
.
.
.
..
.
Canlarrr yeni bölüm nasıl olmuş?
İnşallah beğenmişsinizdir.
Yeni bölüm Âmiyane Masum final yapıp buraya geleceğim canlar bu yüzden oy sınırı falan koymuyorum. Bundan sonra bölümler için bir gün belirleyeceğim o da Pazar günü olur diye düşünüyorum.
Allah'a emanet olun canlar.
