Sefa'nın oğlu Arda, babasının gölgesinde büyümüştü. Genç ve hırslıydı, ama babasının sert yöntemlerinden farklı bir yol izlemek istiyordu. Arda, şehrin geleceğini değiştirebilecek güce sahip olduğunu biliyordu, fakat babasının mirasını nasıl sürdüreceğini henüz çözmemişti.
Bir gün, Yavuz Arda ile konuşmak için onu buldu. Arda, büyük avluda bir köşeye oturmuş, düşüncelere dalmıştı. Yavuz, yanına oturdu ve sessizce onu izledi bir süre.
Arda, baban bu işleri kurarken birçok zorlukla karşılaştı," dedi Yavuz, sessizliği bozarak. "Senin de kendi yolunu bulman gerekiyor. Ama unutma, sadakat ve onur her şeyden önce gelir."
Arda, Yavuz'un sözlerini dikkatle dinledi. "Biliyorum Yavuz, ama babamın yöntemleriyle değil, kendi yöntemlerimle başarılı olmak istiyorum. Şehre huzur getirmek için farklı bir yol bulmalıyım."
Yavuz, genç adamın kararlılığını gördü ve hafifçe gülümsedi. "Babana benziyorsun, Arda. O da senin yaşındayken aynı kararlılığa sahipti. Ama şunu unutma, güç kadar bilgelik de önemlidir. Kendi yolunu bulurken, babanın tecrübelerinden de faydalanmayı ihmal etme."
Arda, Yavuz'un sözlerini düşündü ve başını salladı. "Haklısın Yavuz. Babamın mirasını sürdürmek zorundayım, ama kendi ideallerimi de koruyarak. Şehri değiştireceksem, bunu kendi yöntemlerimle yapacağım."