Bölüm 5

Saat: 14:10 – Hastane Koridoru Kadir tekerlekli sandalyede, hala zayıf ama gözleri artık eskisi kadar donuk değil. Kübra yanında, elinde Yusuf’un defteriyle. > “Bak… bu notlar... Bize oyun oynayan kişi Taner olabilir. Ama kimseye söylemeyelim, özellikle Fadime’ye.” Kadir başını hafifçe salladı. > “Doğru. O işlere bulaşmış biriyle uğraşırken dikkatli olmalıyız. Ama burada, hastanede işler karışmaya başladı. Taner’in adamları her köşede. Bir hamle yapmazsak… Yusuf da gider, biz de.” Kübra kararlı: > “O zaman birlikte hareket edeceğiz. Senin gücün, benim aklım… bunu çözebiliriz.” --- 15:45 – Fadime’nin Ofisi Fadime tek başına pencereden dışarı bakıyordu. Kadir’den duyduğu sözler kafasını karıştırmıştı. İçinde kendiyle savaşan bir ses vardı. Birden kapı çaldı. Kübra girdi: > “Bacım, biraz dikkat et. Taner burada iş çevirmeye devam ediyor. Kadir ve ben bir plan yapıyoruz.” Fadime kollarını kavuşturdu. > “Beni dışlamayın lütfen. Bu işi beraber çözmeliyiz.” Kübra hafifçe gülümsedi: > “Haklısın, ama seni riske atmak istemiyorum.” Fadime: > “Riske atılmak mı? Ben buradayım çünkü hayat kurtarıyorum. İşi bitirmeden çekilmek yok.” --- Akşam 20:30 – Hastane Bahçesi Kadir tekerlekli sandalyeyle bahçede dolaşıyordu. Fadime ve Kübra yanındaydı. Birden karanlık bir araç yavaşça yaklaştı. Kapı açıldı, Taner indi, yüzünde soğuk bir gülümseme. > “Selam Kadir. Umarım hastane seni fazla yormuyordur.” Kadir gözlerini kısmıştı. > “Taner, çek git buradan. Burada oyun oynayacak vaktim yok.” Taner sinsi sırıttı. > “Oyun mu? Asıl oyun şimdi başlıyor. Bir hata yaparsanız, Yusuf’un başına gelenler size de gelir. Ve unutma, Kübra’nın peşindeyiz.” Kübra bir adım öne çıktı: > “Biz korkmuyoruz. Taner, bu hastane bizim sığınağımız. Burayı yıkamazsın.” Taner gülümsemeyi kesip arkasını döndü. > “Bu sadece başlangıç.” --- Gece 02:00 – Yusuf’un Odası Yusuf hafifçe kıpırdadı, gözlerini açmaya çalışıyordu. Kübra onun elini tuttu. > “Uyan Yusuf. Daha çok işimiz var. Bize katıl.” Yusuf zorlukla mırıldandı: > “Kübra... onları durdurmalıyız. Ama ben... hala gücümü toplayamadım.” ---