Bölüm 16

Gece – Hastane Çıkışı – Bahçe Kadir ve Fadime uzun süre göz göze kaldıktan sonra hiçbir şey demeden ayrıldılar. Kadir kendi içinde ilk kez kelimelerin kifayetsiz kaldığını hissetti. Sadece yanında yürümek bile yeterdi artık. Ama Fadime o gece onunla yürümedi. Yusuf ise Kübra’ya bir mesaj attı. > “Konuşmamız lazım. Gerçekten.” Cevap gelmedi. --- Ertesi Gün – Sabah Vardiyası – Dinlenme Odası Fadime’nin sesi soğuktu: > “Bu tür hareketler bana göre değil. Herkesin içinde kavga etmek? Hiç olgunca değildi.” Kadir başını eğdi. Bir şey demedi. Ama o sustukça, Fadime’nin içindeki bir ses daha çok konuşmaya başladı. Kalbi atıyor, dudakları susuyordu. Kübra, Yusuf’la karşılaştığında yüzünü çevirdi. Yusuf adım atmaya yeltenince: > “Senin gibi adamlar bencil olur. Ben kimsenin sahiplenmek isteyip kıymet bilmediği biri değilim.” Yusuf bakakaldı. İlk defa gerçekten utanmıştı. Kübra'nın kalbini kırmak, bıçak gibi kesmişti içini. --- Öğle – Hastane Koridoru – Yeni Bir Gelişme İçeriye şehrin ünlü gazetecilerinden biri giriyordu. Yanında… Tuğçe ve Sevda! Tuğçe, Yusuf’un lise döneminden tanıdığı biri. Zamanında onunla gönül oyunu oynamış, sonra yok olmuştu. Şimdi elini Yusuf’un omzuna attı, gülümsedi: > “Nasil bu kadar yakışıklı olur bi insan ya.” Kübra uzaktan o sahneyi izliyordu. Elindeki dosyayı sıktı. Yüzü ifadesizdi ama gözleri buz kesmişti. Fadime ise Kadir’in yanına gelen Sevda’yı tanımıyordu. Ama kızın Kadir’e ‘eski sevgili’ rahatlığıyla yaklaşması içini burktu. Öyle bir acıdı ki kalbi… Bunu kendine bile itiraf edemedi. --- Gece – Teras Kübra yalnızdı. Yusuf geldi, elinde kahveyle. Birini Kübra’ya uzattı. Kübra almadı. Yusuf: > “Birini dövünce içim soğumuyor. Ama seni güldürsem... geçiyor her şey.” Kübra gözlerini kaçırdı. Sonra fısıltı gibi: > “Sadece bak. Konuşma.” Yusuf onun gözlerine baktı. O kahverengi gözlerde hem öfke vardı hem kırgınlık… hem de bir parça hâlâ sevgi. --- Ertesi Gün – Akşamüstü – Kadir’in Odası Fadime bir evrak teslimi için gelmişti. Kadir yatağında oturuyordu. Kadir: > “Yanıma geldiğin her saniyeyi hissediyorum.” Fadime cevap vermedi. Elindeki dosyayı uzattı. Tam çıkacakken Kadir sordu: > “O çocuk sana bir şey dedi mi?” Fadime durdu, arkasını döndü: > “Hiçbir adam beni sahiplenmesin. Yanımda dursun yeter.” Ve çıktı. Kadir ilk defa bu kadar... çaresiz kaldı. --- Gece – Acil Servis Alarmı Hastaneye silahlı bir adam getirildi. Arkasından silahlı bir grup da hastaneye sızmaya çalıştı. > "Rehin almaya çalışıyorlar!" dedi güvenlik. Tüm personel alarma geçti. Fadime ve Kübra ameliyathanedeydi. Yusuf ve Kadir silahlı adamların geldiğini öğrendiğinde yerlerinden fırladı. > “Bu defa olmaz!” dedi Kadir. “Bu sefer koruyacağız!”