"Ayıp ama" dedi hala gevşek gevşek, sinirle nefes vermiştim ki sunjin dediğiyle dona kaldım."takım elbise yakışmış" sizin için bu söz sıradan olabilirdi ama ben hayatımda ilk kez biri tarafından iltifat alıyordum.ne diyeceğimi bilemez bir şekilde baktım,sadece baktım.sunjin durumu anlayarak "birşey demek zorunda değilsin" dedi.profesyönelliğimi korumaya çalışarak "eee krizler ne sıklıkta oluyor?" Dedim. "Günde 2 kere" dedi başından salarak," iyide krizler gerilemiş günde 4 kere oluyordu eskiden" dedim.önce kahvelikleri bana değdi sonra ise "bana iyi geldin gece" dedi."biriyle karıştırdın herhalde ismim gece değil Julia" dedim,pembe pürüzsüz dudaklarına önce bir sırıtış kondu sonra ise "ismini biliyorum ama sen benim için gecesin" dedi.bana gece demesinden hoşlanmamıştım,bana eski bir dostu hatırlatıyordu."lütfen bana böyle seslenme" dediğimde kahvelikleri buğulu bir şekilde bakıp "nasıl istersen" dedi suratı düşmüştü.neden bu kadar takmıştı ki "gece" demeye?
Gün batımında mesai saatlerim bittiği için masamdan kalkıp siyah gülün içinde bulunduğu vazoyu gülle beraber alarak ofisten çıktım...
Saat gece 3 civarında izlendiğim hissiyatına kapılarak uyandım,etrafıma bakındığımda odada kimse yoktu.sadece açılmış camın üzerinde ki perde rüzgârın etkisiyle hareket ediyordu.BİR DAKİKA!!!!!
BEN CAMI KAPATMIŞTIM!!! Yataktan kalkarak odaya bakındım kimse yoktu.belki de rüzgardan açılmıştı değil mi? Yatağa geri uzandım zaten birkaç dakika sonra da uyuya kaldım...
Sabah uyandığımda komidinin üzerinde siyah bir gül ve not vardı.ofisteki gülü kim bıraktıysa bunu da o bırakmıştı.notu açıp okuduğumda içinde "umarım gülü beğenmişsindir gece'm" yazıyordu.kimdi bu? Bana en son sujin gece demişti ama onun yaptığını sanmıyordum.o an aklıma gelen şeyle dona kaldım.
SENELER ÖNCEKİ ARKADAŞIM!!!
Oda bana gece diyordu,ya oysa?
Dün yaşanan olaylardan sonra kendime gelememiştim.bu meslek bana hiç ama hiç iyi gelmemişti,daha psikolog olalı 1 ay olmuşken bunca olayı yaşamam berbattı. Belki de mesleği bırakmalıyıdım, bilmiyordum,zaten şuan bir şey düşünecek halde de değildim.odamda oturmuş bir şeyler karalarken içeriye sunjin girdi."iyi misin? Sabahtan beri kapıyı çalıyorum ama duymadın" dedi bana doğru ilerleyerek, "şuanda hasta kabul etmiyorum" dedim yüzüne bile bakmadan çizimi karalamaya devam ederek,karşımdaki sandalyeye oturarak "şuan hastan olarak değil bir arkadaş olarak buradayım"dedi.başımı kaldırarak ona doğru baktım,"noldu?bana anlatabilirsin" dedi sakin,ılımlı bir sesle,görünüşüne göre sesi fazla sakinleştiriciydi."emin ol nolduğunu ben bile bilmiyorum" kahvelikleri uzun uzun gözlerime bakarak "anlat,belki derdine çare olurum" dedi. "Biri var, sürekli siyah güller yolluyor" "bu seni rahatsız mı ediyor?" Dedi yüzündeki ifade okunmuyordu."yani ama en rahatsız edici kısmı bu kadar yakınımda olması,dün gece evime girmiş" dedim,anlatmaya devam etmemi istiyor,sakince dinliyordu."bana gece diye sesleniyor" "benden mi süpeleniyorsun?" Dedi gözlerindeki merak fazlasıyla belirgindi."hayır!" dedim anında, sonra devam ederek "yani eski bir arkadaşımdan şüpheleniyorum" merakı artmış, dinliyordu."Yellice değil başka biri" dediğimde rahatlamış bir ifade takınmıştı...
Birkaç saat sonra ofisten çıkıp evime gittim.Sunjinle konuşmak iyi gelmişti, hakkında ki olaylar çoktu ama o çok tatlı,iyi biriydi,en azından bana karşı öyleydi.eve girer girmez duş alıp siyah askılı saten bir gecelik takımı giydim.bu takım siyah mini saten bir şort ve askılı bir üstten oluşuyordu.göğüs dekoltesinin ve bacakların kenarlarında dantel detayları vardı.koltuğa oturup bir film açtım.filmi izlerken bilinmeyen bir numara beni aradı.telefonu açıp kulağıma götürdüğümde bunun sunjin olduğunu anladım.Sunjinle biraz konuşup telefonu kapatarak filmi izlemeye devam ettim.zaten bir yarım saat sonrada uyumaya odama gittim...