Evde pijamalarımla oturmuş sıcak bir çay yudumlarken bugün olanları düşündüm,Yellice'in dediklerini herşeyi düşündüm...
"Aman ne ne kasıyorum her yanı katil olsa kaç yazar"dedim ayağa kalkarak,ben Julia Roberts aptal bir erkekten korkacak değildim.boş bardağı tezgahın üzerine koyup, tekrar salona gelip koltuğa oturdum.rastgele bir dark romance film açıp izlemeye başladım. Ve evet dark romance ilişkilere bayılıyordum tabii ben gerçek hayatta böyle bir ilişkiye girmezdim,giremezdim kısıtlayıcı şeylere gelemezdim.filmi izlerken birkaç dakika sonra ensemde nefesle kala kaldım...
elini bana yaklaştırdığını anladığım gibi arkamdaki kişinin kolunu tutup ters çevirdim.Yellice'in inlemesiyle kolunu bırakıp " napıyorsun gerizekalı!" Dedim." Sadece bir şakaydı" dedi masumhane bir şekilde,bu malla aynı evde yaşadığım için şaka yapmıştı aklınca, " böyle şaka mı olur? Ya seni gebertseydim?" Dediğimde korkmuş gözlerle bana bakarak "yapmazın değilmi?" dedi dehşete düşmüştü. "Yani birçok dövüş sporunda derecelerim var bir hareketime bakar" Yellice yanıma oturup sırnaşarak " ama ben senin biricik arkadaşınım" dedi. " Böyle mal gibi sessiz yaklaşırsan sen olduğunu bilmem ve bir yerlerini yanlışlıkla kırarım" dediğimde daha çok sırnaşıp bir daha yapmayacağına söz verdi.film bitince o kendi odasına ben kendi odama gittim ve uyuduk,yani en azından ben öyle yaptım. Sabah olunca uyandım doğruca elimi yüzümü yıkayarak takım elbise giydim. Evet takım elbise, ve ben takım elbiselere bayılırdımm😻😻😻
Saçımı at kuyruğu yapıp siyah bir ayakkabı giyerek evden çıktım.doğruca ofise gidip odamı çıktım.odamın kapısını açınca masamın üzerinde siyah bir gül gördüm.ama ben dün gece kapıyı kilitlemiştim? Her kim bu gülü gönderdiyse gizlice girmişti.kapının kilidi kırılmadığına göre camdan girmişti.cam kırık değildi bu yüzden büyük ihtimalle camı dışardan zorlayarak açmış,gülü koymuş ve gitmişti.
Bu gülü masaya bırakan her kimse siyah gül sevdiğimi biliyordu.bazı insanları gülleri dikenlerinden ayırtıp satın alırken bu kişi dikenlerini öylece bırakmıştı.tıpkı sevdiğim gibi,gülü dikenlerinin elime batmasına rağmen önce kokladım sonra ise sırıtarak vazoya koydum.sandalyeme oturup hastalarımın gelmesini bekledim.kapı aynı anda iki kere çalınca "gir" dedim.kapı açıldı ama iki erkek kapıya sıkışmış aynı anda içeriye girmeye çalışıyordu.ve bu iki erkek Cooper ile sunjindi.en sonunda ikisinin şapşallığına dayanamayıp "beyninizde sorun mu var girsenize içeriye!" Dedim.ikiside durdu,önce birbirlerine nefret dolu baktılar sonra ilk sunjin sonra da cooper içeriye girdi. Sunjin "krizlerim arttı bu yüzden geldim" diyince Cooperda hemen " bende öyle" dedi." Tamam ilk Cooper sonra sunjin" dediğimde Cooper içinden sevinç nidaları atarken sunjin bana bakıp "Olmaz ilk ben geldim" dedi bakışları tehdit doluydu.sanki eğer ilk ben olmassam onu gebertirim diyordu sessizce, "tamam ama o ülkeye lazım" dedim. "Bende ülkeye lazımım,unuttun mu!? Ben polisim!" Dedi durumu kabullenmeyerek,ikiside küçük çocuklar gibiydi."tamam söyle yapalım, Yellice benim bir arkadaşım o da psikolog biriniz onunla konuşsun durumunu biriniz benimle" dedim ikisini yatıştırmak adına,"bu suratsız gitsin" diyerek parmakla sunjini gösterdi Cooper,sunjin ise "hayır bu ateşboku gitsin" dedi.Cooper sinirlenerek elindeki gücü kullanmaya başladı.ateşten bir enerji topunu tam sunjine atacaktı ki bağırarak onları durdurdum." Cooper! Kendine gel ve git Yellice'in yanına!" Dedim ilk defa beni sinirli gören Cooper zorlada olsa kabul ederek odadan çıktı.cidden bundan korkmuş muydu? İyide bu benim sinirli halim bile değildi.sırıtarak sandalyeye oturan pisliğe "sırıtmayı kes de nolduğunu anlat" dedim bende sandalyeme oturarak, "hiiç" dedi gevşek gevşek, "nasıl hiç?" Dedim durumu teyit etmek adına, "klasik krizler" dedi. "Manyak mısın? lan! Bir bok olmadıysa niye buradasın?" Dedim ufak bir sinirle,sırıtışı anında söndü.