Gözlerimi açar açmaz elektrikli süpürgenin sesi gelince yastığıma daha sıkı sarıldım ve başımı yastığımın altına koyup duymamaya çalıştım fakat her pazar sabahı olduğu gibi yine başaramadım. Ayaklarımı yatağa 2 kere vurdum ve 3.'sünü vurmadan Annemin "ne yapıyorsun" diyen sesini duyup ayağa kalktım. Annem makine etmeye odamdan başlamıştı sanırım. "hiiç" dedim ve dolabımı açıp içeriden kıyafet seçip aldım. Annem gidince giyinmeye başladım.
Makyaj masamın üzerindeki parfümü alıp boynuma ve omzuma sıkıp aşağı indim. Merdivenlerden aşağıya zıplaya hoplaya indim ve son 6 merdiven kala demirin üstüne oturup kaydıraktan kayarcasına demirden kayıp indim. Arkadan Annemin "Çocukmusun sen kızım ne yapıyorsun düşüp biryerlerini kıracaksın"diyen sesini duydum. Ben artık annemin heryerden çıkmasına şaşırmıyorum annemin özel gücü olduğuna inanıyordum. Öyle değil mi zaten. Her neyse hizmetçimizin kurduğu sofraya oturdum ve babamın sofraya oturmasını bekledik. Hizmetçi varken neden annen evi makine ediyor diye sorarsanız Annem hizmetçinin makine etmesine izin vermiyor çünkü hizmetçinin kötü yaptığını söylüyor. Ah çok saçmaaa. Babam masaya oturunca ise hepimiz yemek yemeye başladık Tamam o anda babam konuşmaya başladı. "kızım biliyorsun Ervahlar aşireti ile bizim uzun zamandır bir anlaşmazlığımız var ve kan davamız var bu kan davasını bitirmek istiyoruz Fakat bunun için senden bir şey istemem gerekiyor" + "ne isteyeceksin" dedim domatesten bir ısırık aldım ve çatalımı bıraktım. " bizim bu kan davasını bitirmemiz için senin doruk'la evlenmen gerekiyor" sandalyeyi geri iterek hızla kalktım. +" Nasıl ya, şaka mı bu. Bunu nasıl yapabilirsiniz, bana sormadan nasıl karar veriyorsun. Neden bunu yapıyorsun, Hiç mi beni düşünmedin, Hiç mi Benim geleceğimi düşünmedin. Nasıl yapabilirsin ya sen bunu, sizin şu kan davanız yüzünden neden ölen ben oluyorum ki. Ben anlamalıydım heryerden doruğu görmemden biliyordum herşeyi biliyordum ama sen yapmasın diye düşünmüştüm. Belki bir umut yapmaz dedim" Babam kafasını öne eğerek konuştu. "Başka seçenek yoktu" +" başka seçenek yoktu ve son olarak beni mi evlendiriyorsun. Sence bu çok mu mantıklı. Bu düğün asla olmayacak ben asla evlenmeceğim anladın mı. ASLA" " bu düğün olmazsa Hepimiz öleceğiz Anlıyor musun beni. Bunu yapmak zorundaydım çünkü annen ve ben öleceğiz. Belki sen yaşardın ama biz ölürdük" +"böylede ben ölüyorum" "Onlar sana zarar veremezler ha verdikleri taktirde hepsini öldürürüm. Ama şuan elimden başka birşey gelmiyor" +"ya gerçekten sana inanamıyorum senden gerçekten nefret ediyorum seni daha yeni yeni affetmişken neden tekrar yapıyorsun" " Gerçekten bunu mu istiyorsun tamam o zaman artık senin Annen ve baban olmaz Sence Gerçekten ölmemiz mi daha önemli yoksa evlenmen mi. Karar ver bizim ölmemiz mi yoksa düğün mü" Babamın söylediğine karşılık sustum ve birkaç dakika boyunca sadece öylesine durdum gözümden akan bir yaş ile kafamı babama doğru çevirip kafamı aşağı yukarı salladım. +" ama bana bak bana bir şey olursa zaten sana Baba demiyorum ama gerçekten Baba diyecek kimsem olmaz artık" "Tamam gerçekten hiçbirşey olmayacak merak etme" dedi ve evden çıktı. Zehir olan yemeğin üstünden kalktım ve vestiyer üstündeki motor anahtarını aldım ve sıcak olan havaya rağmen ceketimi alıp evden çıktım. Arkadan gelen Annemin "nereye gidiyorsun " diyen sesini duydum ve cevap olarak bağırarak +" parkın karşısındaki kafeye gidiyorum oranda Pelin'in evine gideceğim akşam eve gelmeyeceğim"dedim ve kapının önündeki motorum alıp kaskımı taktım. Aldığım ceketi belime bağlayıp motoru hızla kafeye sürmeye başladım. Kırmızı ışıkta durdum ve karşıdan karşıya geçen insanları izlerken motoruma sertçe çarpan arabayla yerle birleşmem aynı saniyeler içinde oldu. Motordan yere düşdüğümde ayağımda tarifi olmayan bir acı hissettim. Ayağım motorun altında kalmıştı. Acılar içinde yerde bağırışlar koparırken tek bir insan bile gelipte beni kaldırmaya çalışmamıştı. Bana vuran arabadan biri indi. İnen kişi .......