Sonunda Akşam oldu ve Berk'ler geldi üzerimi hala giymemiştim Berk odanın kapısını çaldı ve içeriye girdi " Hadi giy üstünü seni bekliyor herkes " cevap vermeden banyoya gidip üzerimi giydim aynanın karşısına geçip saçlarımı düzelttim ve berki takip ettim içeriye girdiğimde Dedem'in gözlerinden resmen alev çıktı " Çabuk o elbiseyi çıkart çabuk ahlaksız seni " dedi ve Susup odama doğru gidecektim ki Berk kolumdan tuttu " Ben istedim giyecek Kazım bey " herkes sustu nikah memurunun yanına gidip oturduk
Memur:Ezgi Akbulut Hiç kimsenin baskısı altında kalmadan Berk Yılmaz'la evlenmeyi kabul ediyor musunuz ?
Annemin gözlerine baktım ağlıyordu başka çarem yoktu
Evet
Memur: Berk Yılmaz hiç kimsenin baskısı altında kalmadan Ezgi Akbulut'la evlenmeyi kabul ediyor musunuz?
Berk: Evet
Alkışlarla dolmuştu oda ama kalbimde soğukluk ve nefret vardı biraz oturduktan sonra saçımı düzeltmek için diye odama gittim ve telefonumu çıkarttım Baran'dan mesaj olduğunu gördüm
Sevdiğim: Kapıya çık gideceğiz buralardan bekliyorum
Evet gelmişti sonunda gelmişti beni bırakmayacağını biliyordum hemen dikkatlice aşağı indim kapıyı açacakken Azat abim elimi tuttu ve sürükleyerek odaya çıkarttı " Sen galiba yaşadıklarını unuttun bir daha hatıralatayım mi istermisin ne bu cesaret o piç kurusuyla mi kaçacaksın sen he ?" " Abi hayır yok yapma bir şey lütfen abi " O sırada Berk içeriye girdi " Sen kimin karısına el kaldırıyorsun lan " diye bağırınca herkes içeriye geldi "Kazım bey düğün falan yok ben Ezgiyi bugün alıp gidiyorum eşyalarını gönderirsiniz"...
~ Berk Yılmaz ~
Arabaya bindigimizde ağlıyordu neden böyle yaptığımı bilse belki böyle olmazdı ama şuan olmaz şuan söyleyemem gidip göz yaşlarını silmek istedim ama yapamadım arabayı sürüp eve doğru yol aldım yolda ağlayarak uyumuştu söz veriyorum son ağlaman olacak sana eve geldiğimde onu uyandırmadan arabadan aldım ve evin bahçesine girdim bahçede Baran vardı umursamadan odaya çıkartıp yatağa koydum üzerindekinin rahat olmadığını biliyordum ama o istemediği sürece ona dokunmaya hakkım yoktu odadan çıktığımda Baran kapıdaydı böyle bir kuzene sahip olmayı kimse istemez biliyorum " Söyle bakalım karın ağrını Baran Yılmaz " " Ondan uzak duracaksın dokunmayacaksın" " O benim karım oldu ve bu artık seni ilgilendirmez birazdan uyanacak ve neler yapacağız otur bir düşün ve onun yanına yaklaşırsan senin için çok kötü olur Baran Yılmaz" konuşmasına bile izin vermeden aşağı indim annemi gördüm " Validem nasılsın " " iyiyim oğlum sen nasılsın aldın mı gelinimizi " " aldım aldım yorulmuş uyuyor odamızda " " Ahaha abim bile evlendi sıra bende değil mi anne " dedi Aleyna " Sen o işi unut cimcime" " abi 20 yaşındayım " " olabilir sen 40 yaşında evlenebilirsin " Baran aşagi inip odasına geçti "annem ben karımın yanına gidiyorum korkmasın şimdi" diyip yukarı çıktığımda Ezgi uyanıktı "İyi misin Ezgi Yılmaz" " Sadece soy adım değişti duygularım değil unutma Berk Yılmaz " diye karşılık geldi " öyle mi Ezgi " diyerek yanına yaklaştım artık aramızda mesafe yoktu sadece bir nefes vardı kalp atışını hissedebiliyordum

Gözlerine baktığımda korkudan başka bir şey yoktu biraz öyle kaldım ne ben hareket ettim nede onun hareket etmesine izin verdim titreyip ağlamaya başlayıp " Lütfen lutfen bir şey yapma " dediginde odadan çıktım çünkü yaşadığı herseyi biliyorum bir kaç dakika sonra odaya girdim uyuyordu üzerimi değiştirip yanına uzandım ve gözlerimin kapanmasına izin verdim...
Sabah kalktığımda kollarımın arasında bana sarılmış bir şekilde uyuyordu uyandırmamak için hareket etmedim uyandığında 13:45'di "günaydın karıcığım" dedim ve dolabın karşısına geçip ona giyebilecegi bir kıyafet çıkarttım ve odadan ayrıldım
100 okunma olursa çok güzel bir bölüm gelir yorum yapmayı unutmanyin