Andrea'nın canlı yayındaki sözleri üzerinden bir gün geçmişti.
Ama sosyal medya hâlâ aynı konuyu konuşuyordu.
> #KenanAva
etiketi saatlerdir gündemin ilk sırasındaydı.
Paylaşımlar durmuyordu.
> "Kenan'ın gülümsemesi her şeyi anlatıyor."
> "Formayı boşuna vermemiş."
> "Yılın çifti olabilirler."
Ava telefonuna bakıp iç çekti.
"Bu haberler ne zaman bitecek?"
Elif omzunu silkti.
"Bence kolay kolay bitmeyecek."
Andrea ise koltuğa uzanmış yorumları okuyordu.
"Bak biri 'Andrea ilişkiyi istemeden doğruladı.' yazmış."
Kenan başını iki yana salladı.
"Gerçekten istemeden miydi?"
Andrea masum bir ifadeyle gülümsedi.
"Vallahi istemeden."
Herkes gülmeye başladı.
---
Öğleden sonra dört arkadaş sahil boyunca yürüyüşe çıktı.
Tatilin son günüydü.
Deniz sakin, hava ise hafif rüzgârlıydı.
Bir kafede oturup içecek söylediler.
Tam o sırada iki genç kız çekinerek masaya yaklaştı.
"Affedersiniz..."
Kenan gülümseyerek ayağa kalktı.
"Merhaba."
"Fotoğraf çekilebilir miyiz?"
"Tabii."
Fotoğraf çekildikten sonra kızlardan biri Ava'ya döndü.
"Sen..."
"...formayı alan kız değil misin?"
Ava şaşkınlıkla gülümsedi.
"Evet."
"Seninle de fotoğraf çekilebilir miyiz?"
Ava bunu hiç beklemiyordu.
"Benimle mi?"
"Evet!"
"Çok tatlı görünüyorsunuz."
Andrea ile Elif birbirlerine bakıp gülmeye başladılar.
Ava birkaç fotoğraf çektirdikten sonra yerine oturdu.
"Garip hissettim."
Kenan gülümseyerek,
"Alışırsın."
---
Akşam...
Güneş yavaş yavaş batıyordu.
Andrea ile Elif bilerek geride kaldılar.
"Siz yürüyün."
"Biz biraz dondurma alacağız."
Aslında ikisinin de amacı aynıydı.
Kenan ile Ava'yı yalnız bırakmak.
Sahil boyunca sessizce yürümeye başladılar.
Dalgaların sesi dışında hiçbir şey duyulmuyordu.
Kenan birkaç kez konuşacak gibi oldu.
Sonra vazgeçti.
Ava bunu fark etti.
"Bir şey söyleyecektin."
Kenan derin bir nefes aldı.
"Evet."
"Bayağıdır söylemek istediğim bir şey var."
Ava merakla ona baktı.
Kenan birkaç saniye sustu.
Sonunda cesaretini topladı.
"Ava..."
"Ben..."
Tam o anda...
📱 Tring... Tring...
Telefon çalmaya başladı.
Kenan gözlerini kapattı.
"Ciddi olamaz..."
Ekranda kulübün sportif direktörünün adı yazıyordu.
"Mecbur açmam gerekiyor."
Ava gülümseyerek başını salladı.
"Önemli olabilir."
Kenan telefonu açıp birkaç adım uzaklaştı.
Konuşma yaklaşık beş dakika sürdü.
Geri döndüğünde hafifçe gülümsedi.
"Özür dilerim."
Ava omuz silkti.
"Demek kader konuşmamızı istemedi."
İkisi de gülmeye başladı.
Ama uzakta...
Andrea ile Elif bütün olanları görmüştü.
Andrea sinirli bir şekilde kollarını bağladı.
"Yine telefon!"
Elif kahkaha attı.
"Bu ikinci oldu."
Andrea fısıldadı.
"Yarın o telefonu saklıyorum."
---
Ertesi sabah...
Kenan kahvaltıya gitmek için odasından çıktı.
Telefonunu masanın üzerine bıraktı.
Andrea bunu görünce Elif'e göz kırptı.
"Hazır mısın?"
"Başlıyoruz."
İkili sessizce masaya yaklaştı.
Andrea telefonu alacakken...
Arkasından bir ses geldi.
"Ne yapıyorsunuz?"
İkisi de donup kaldı.
Kenan kapıda durmuş, kollarını bağlamıştı.
Andrea masum bir ifadeyle gülümsedi.
"Şey..."
"Tozunu alacaktık."
Kenan gülmeye başladı.
"Telefonun da mı tozunu alıyorsunuz?"
Elif de artık gülmesini tutamıyordu.
Andrea sonunda pes etti.
"Tamam!"
"İtiraf ediyorum."
"O telefonu senden biraz uzaklaştıracaktık."
"Neden?"
"Çünkü tam itiraf edecektin!"
"Yine telefon çaldı!"
"Biz de bu kez kimse seni bölemesin istedik."
Kenan birkaç saniye sustu.
Sonra istemsizce gülümsedi.
"Düşünmeniz güzel ama..."
"Telefonumu vermiyorum."
Andrea kollarını iki yana açtı.
"Plan iptal."
Dört arkadaş kahkahalar içinde kahvaltıya geçti.
Ama Kenan'ın aklında hâlâ yarım kalan o cümle vardı.
Kahvesinden bir yudum aldı.
Sonra uzaktan Ava'ya baktı.
İçinden sessizce geçirdi:
"Bir dahaki sefere... Hiçbir telefon beni durduramayacak."
Ve Ava, onun kendisine baktığını fark edince gülümseyerek karşılık verdi.
İkisi de henüz hiçbir şey söylememişti.
Ama ikisi de biliyordu...
O konuşma çok yakında tamamlanacaktı.
Devam edecek... ❤️🌊📖