Meni, mezun olduktan sonra kendi romanını yazmayı başardı. "Kalbimin Katili" adını verdiği kitabı, onun geçmişte yaşadığı aşkı ve ihaneti anlatıyordu. Kitap kısa sürede büyük bir başarı kazandı. Artık tanınan bir yazar olmuştu.
Bir gün, imza günü düzenlendi. Salon dolup taşmıştı. Hayranları, onun hikayelerinden ne kadar etkilendiklerini söylüyordu. Ancak kalabalığın arasında biri vardı ki, Meni’yi gördüğünde olduğu yerde donup kaldı: Dian.
Dian, elinde kitabıyla Meni’ye yaklaştı. Meni, yıllardır görmediği bu yüzü tanımakta zorlanmadı. Kalbi hafifçe hızlandı ama gözleri artık onun üzerindeki gücünü kaybetmişti.
Dian, sesi titreyerek konuştu: "Meni… yıllardır seni arıyorum. Sadece seni görüp özür dilemek istiyorum. Sana yaptığım her şey için."
Meni, derin bir nefes aldı. Gözleri, geçmişe dönmeden, kararlı bir şekilde Dian’ın gözlerine baktı. "Dian," dedi sakince, "Bu kitap zaten cevabını veriyor. Ben seninle vedalaştım. Artık geçmişte kaldın. Seni affettim ama hayatıma geri almayacağım."
Dian, gözlerinden akan yaşlarla başını eğdi. "Sadece mutlu olduğunu bilmek istiyorum," dedi kısık bir sesle.
Meni gülümsedi. "Mutluyum, Dian. Umarım sen de bir gün mutluluğu bulursun."