DENİZ"
Birkaç gündür okul o kadar yoğundu ki ne Gülce ve Gökçe ile buluşmuştum,ne kütüphaneye gitmiştim ne de kitap okuyabilmiştim. Ve tam biraz rahatlamışken yarın kuzenimin doğum günü olduğunu hatırladım. Onu görmeyeli o kadar olmuştu ki çok heycanlıydım.
Gülce ve Gökçe kuzenimi tanımıyorlardı ama ben tabiki onları da davet etmiştim. Sonuçta ben orda olacaktım gerisi önemsizdi. Teyzeme söz vermiştim ve pastayı ben yapacaktım. Malzemeleri geçen haftadan halletmiştim.
Bir anda heyecanlanıp hevesle kalktım. Zaten pastayı bugün yapacaktım parti yarındı.
Gerçekten ben hayatımda bu kadar güzel pasta yapmamıştım. Kuzenimin şansı diyelim. Yanık bile yok düşünebiliyor musunuz!
Mütevazılık yapmayacağım gerçekten çok güzel olmuştu. Tadını o kadar merak etmiştim ki bir kısmını parmağımla yedim ve deldiğim kısmı krem şantiyle doldurdum.
Pastayı buz dolabına koymadan önce kızlara fotoğrafını attım.
İkisi de bayıldılar. Ee ben yaptım çünkü.
Erkenden yattım diyeceğimi düşünüyorsanız malesef yanılıyorsunuz çünkü dörde kadar kitap okumuştum.
Sabah kalktığımda saat 14.25'ti bugün okul olmadığından uzun süre sonra geç kalkabilmiştim.
Telefonuma baktığımda "Powerpuff Girller🎀💝" grubuna tam 549 mesaj geldiğini gördüm.
Allah aşkına ne konuşmuş olabilirlerdi.
grubu açıp mesajlara göz gezdirdiğimde daha tanımadıkları kuzenimin doğum günü için gruba attıkları
´Hangisini giysem?` adı altında yaklaşık 20 fotoğrafı gördüm. Akşama kadar evde bekleyip tek hazırlanmak yerine kızları benim evime davet ettim. Hem beraber hazırlanır hemde sohbet ederdik.
Kızlar nihayet geldiklerinde evden çıkmamız için yaklaşık 2 saatimiz vardı. Bu kadar zamanda anca hazırlanırdık ve evde bir makyaj aynası, üç kız bulunuyordu.
"Senin bu kuzen nerden geldi demiştin?" Dedi Gülce
"İngiltere."
"Ya onu boşverin ben Çiğdem midir nedir o hocayı gördüğüm yerde boğasım geliyor. Vize haftası hiçbir derse bakmayıp onunkine baktım ve muhtemelen 80 puanlık olan kağıdımı okumadan bana 20 verdi. Gerizekalı karı." Diye sinirle çıkıştı Gökçe
"Bu konuda gerçekten yüzde yüz haklısın. Tüm hocalar mı aynı olur ya." Dedi gülce
"Kızlar hadi hazırlanırken devam edin dedikoduya sadece bir buçuk saat kaldı."
Hepimiz hazırlandık. Gerçekten geç kalmadığımız için mutluydum çünkü mekana varmıştık ve daha herkes gelmemişti. Teyzem küçükken benim üstüme çok düşerdi. Küçükken Demir'den başka kuzenim yoktu ve hep onunla beraberdik. Şuan demirden küçük en büyük kuzenim lise iki olduğundan hep beraber olurduk.
Teyzem bir anda;
"Demir geliyor mumları yakın!"
Ah. Tahmin ettiğim gibi motoruyla geliyor olmalıydı. Motorsuz bir Demir, Demir değildir zaten.
Tek onun geleceğini düşünürken arkasından kasklı 2 çocuk daha geldi.
İnşallah üçü aynı motora binmemiştir dedim ve kendi kendime güldüm.
"Kızım şizofren misin neye gülüyorsun lan." Dedi hemen Gülce
"Ya yok birşey."
Kuzenim içeri girdi ve ben pastayı getirmelerini bekleyemeden koşarak ona sarıldım.
"Seni çok özledim kuzen!"
"Bende seni,bende seniii."
O kadar özlemiştim ki onu. Anneannemin vefatını ona haber verdiklerinde en yakın zamanda üniversitesini dondurup geleceğini söylemişti. Ve evet geldi. İkimiz de paramparça olmuştuk. Anneannemi o kadar seviyorduk ki, asla ama asla ona birşey olmasına dayanamazdık. Onunla hep ilgilenirdik. Birşey olduğunda hep yanında bizi isterdi. Ama şimdi o yoktu ve bizim bir parçamız eksilmişti sanki.
Ona sıkı sıkı sarıldım
"İyi ki doğdun kuzen.."
"Teşekkür ederim kuzim benim." Dedi ve başımı öptü.
Teyzem pastayı getirdi
Ve Demir'in arkadaşlarını gördüğümde bakakaldım.
Kütüphanedeki o çocuk. 𝐴𝑟𝑒𝑛.
Görünüşe göre o da şaşırmıştı çünkü gözleri fal taşı gibi açılmıştı. Ben de ona bakarken Gökçe elini yüzümün önünde haraket ettirip
"Heey dünyadan Deniz'e orada mısınız acaba?"
Aren Gökçe'yi görünce kafasını neyseki diğer tarafa çevirmişti.
"Yok, yok birşey. Dalmışım."
Pasta dağıtılıyordu. Ben ise her şeyi bir kenara bırakıp ne kadar harika pasta yaptım diye düşünüyordum.
"Gökçe iki dakika lavaboya gidelim mi?"
"Okey geldimm."
Gökçe'yle lavaboda sadece aynaya bakmış ve tuvalet koridorunda fotoğraf çekiniyorduk. Fotoğraf çekinmeyeceksek o kadar hazırlanma boşa gitmiş olurdu.
"Ay hadi artık gidelim insanlar gelecek."
"Evet hadi pastalar gelmiştir zaten. Umarım Gülce bize de pasta almıştır." Dedi Gökçe
İçeri girdiğimizde Gülce'nin Demir'in yanında gelen diğer çocuk ile konuştuğunu gördük.
"Bu çocuk kim?" Dedi Gökçe
"Emin ol hiçbir fikrim yok."
Dedim ve Gülce'nin yanına gittik.
"Gülce?"
Biz Gülce'ye ´Bu çocuk kim?` bakışları atarken çocuk,
"Merhaba ben Can." Dedi
"Merhaba." Dedik hep bir ağızdan Gökçe'yle
Derken çocuğun arkasından ellerindeki pasta tabaklarıyla Demir ve Aren geldi.
"Ooo selam gençlik nabersiniz?" Dedi Demir.
"İyi bizde. Gülce'yle birşey konuşacağız da ona bakmaya geldik." Dedi Gökçe.
Aren hala pür dikkat bana bakıyordu ve ´ne oldu ya?` bakışı ile kafamı salladım.
"Gençler ben bir dakikaya geliyorum bana müsade." Dedi ve yanımdan geçerken kimsenin fark etmeyeceği şekilde,
"İki dakika gelebilir misin?" Dedi
Cevap verme fırsatı bırakmadan hızlıca boş olan koridora doğru yürüdü.
"Ben bir lavaboya kadar gideyim." Dedim ve hızlıca Aren'in gittiği yere doğru gittim.
"Ne oldu?" Dedim.
"Pastayı sen mi yaptın?" Dedi ve ağzına bir çatal götürdü.
"Evet?"
"Çok güzel olmuş tarifini alabilirmiyim acaba?"
Dedi alay edercesine
"Sevgimi kattım ya ondandır. Hem sen kimsin? Demir'in neyi oluyorsun?"
"Sakin olalım hanımefendi sorguya alındım resmen."
"Ee cevap?"
"Tamam,Demir'le liseden arkadaşız. Liseden beri hep beraberdik. O yurt dışına gidince tabi görüşemedik."
"Anladım. Ama açıkçası açık konuşacağım seni ilk kütüphanede gördüğümde motorcu olabileceğin aklımın ucundan geçmemişti."
"Sana bunu düşündüren ne oldu?"
Yani ona kütüphanede ders çalışan bir motorcu görmediğimi itiraf etmek isterdim ama sadece
"Bilmiyorum." Diyebildim.
"Her neyse kızlar beni bekliyor ben gideyim artık." Dedim ve yanından uzaklaşırken arkamdan bana baktığını hissettim.