GÜVENLİ EV – AKŞAM / KARAR ZAMANI
Esra bir süre sessiz kaldı. Arda odada volta atıyor, Sembol ise köşede haritayı inceliyordu.
— Artık kaçamayız, dedi Esra.
— Onlar beni bulacak. Her yerde arıyorlar. Rüyalarımda bile peşimdeler.
Sembol başını kaldırdı.
— Henüz seni tam olarak çözemediler. Ama uzun sürmez. Seni tekrar ele geçirirlerse... bu sefer kurtaramayız.
Arda kaşlarını çattı.
— Peki ya önce biz gidersek? Onlara ulaşmadan... sistemin kalbine girersek? Bütün o veriler, geçmişin tamamı orada. Seninle ilgili her şey.
Esra tereddüt etti.
— Ya başaramazsak?
Sembol omzunu silkti.
— O zaman zaten yok olacağız. Ama eğer sistemin merkezine ulaşırsak... Sadece kendini değil, onlar gibi kullanılan tüm insanları da kurtarırsın.
Kısa bir sessizlik oldu.
Sonra Esra ayağa kalktı.
— Gidelim o zaman.
Onların cehennemini bulalım ve ateşe verelim.
ERTESİ GÜN – SİSTEM MERKEZİNE GİDİŞ
Bir yeraltı geçidinden, atık tünellerinden, eski bir metro hattından ilerlediler. Her adım, daha fazla gölge, daha fazla tehlike.
Sonunda sistemin merkezine ulaştılar.
Burası, yerin 7 kat altındaydı. Devasa ekranlar, işlemciler ve yapay zekâ destekli güvenlik algoritmalarıyla çevriliydi.
Sembol bilgisayarlara bağlandı.
Arda gözlemdeydi.
Esra gözlerini yumdu.
— Hadi, geçmişimi gösterin bana...
Tam o an...
Alarm çaldı.
— Bizi fark ettiler! — diye bağırdı Arda.
Sembol bağırdı:
— Verileri indiremeden çıkamayız!
Esra yumruğunu sıktı.
Ama sonra ekranın bir köşesinde, annesinin görüntüsü belirdi.
"Hoş geldin Esra. Seni bekliyorduk."
KAÇIŞ VE GÜVENLİ EVE DÖNÜŞ
Her şey patlamaya hazırken Arda bir çıkış buldu.
Sembol, son anda sistemi sabote etti.
Ellerinde az bilgiyle ama hayatta kalmayı başararak güvenli eve döndüler.
Geceydi. Herkes yorgun, sessiz.
Ama bir şey değişmişti:
Artık sadece kurban değillerdi. Bir tehdit haline gelmişlerd