Bölüm 1

Melankoli sıkı bir bağ kurmuş gibi benimle. Damarlarımdan akarken harflerine kadar okunuyor. Yatağımın içinde kıvranarak yatmaya ve gri boşluklar içinde girdapmışçasına dönüp durmaya bayılıyorum. Sanki yıllardır 9-5 paradoksundan kurtulmaya çalışırken pes etmiş ve kendini ofisin ruhsuz ve nemli huzursuzluğuna teslim etmiş çalışan yorgunluğunu gözlerimde hissetmek, gözaltı torbalarıma bulutlara dolan ve yağmurun habercisi olmaya bir damla daha yaklaşan su taneciklerinden de ağır yükü bırakıp yerçekimine boyun eğmesine göz yummak mutlu olmamtan daha huzurlu gelir oldu. Kasvet ve hüzün eli elinde eli belinde, birbiriyle iç içe girip beni yok etmek istermişçesine karşımda dururken kollarımı kocaman açıp ikisinin içinden doğan melankoliyi kucaklıyorum her fırsatımda. Bu benimle onun arasında oluşan bir bağ artık. Kimsenin varolmadığı, benim bile varlığımı algılayamadığım farklı bir boyuta yolculuğa çıkıyoruz her seferinde. Ne kadar tatlı bi acı, ne kadar sıcak bir meltem gibi geliyor fırtınanın ortasında savrulurken. Yatağa gömülüp tavanımın grileşene ve beni içine çekene kadar bekliyorum sabırla ve heyecanla. [22/09/2024]