5 Şubat 2023 — Kahramanmaraş
Sabahın erken saatleriydi.
Dağların arasından ilerleyen askerî araç, yeni görev yerine doğru ağır ağır ilerliyordu.
Arka koltukta Şermin oturuyordu.
Bu onun ilk komutanlık göreviydi.
Elindeki görevlendirme kâğıdına son kez baktı.
“Görev yeri: Kahramanmaraş.”
Şermin derin bir nefes aldı.
— “Yeni bir hayat başlıyor…”
Araç karakolun kapısından içeri girdi.
Askerler sıraya geçmişti.
Şermin araçtan indiğinde bütün gözler ona çevrildi.
Bazıları şaşkındı.
Bazıları meraklı.
Bazıları ise bir kadının komutan olmasını kabullenmekte zorlanıyordu.
Şermin askerlerin karşısına geçti.
— “Ben Komutan Şermin.”
Sessizlik…
— “Burada benden korkmanızı istemiyorum.”
Bir an durdu.
— “Bana güvenmenizi istiyorum.”
Askerlerin yüzündeki ifade değişti.
Şermin ilk gününü birlikle tanışarak geçirdi.
Akşam olduğunda karakolun çatısına çıktı.
Kahramanmaraş’ın ışıklarını uzaktan izledi.
Telefonunu çıkardı.
Annesine mesaj yazdı:
“Göreve geldim. Merak etme, iyiyim.”
Telefonu cebine koydu.
Gökyüzüne baktı.
Ama o gece hiçbirinin bilmediği bir şey vardı…
Ertesi gün Kahramanmaraş’ın kaderi değişecekti.
