9 yaşındaydım ilkokula gidiyordum.
Bir gün her zaman ki gibi okula gitmiştim. Yaz ayları olduğundan etek giymiştim üstümde de okul forması vardı.
Tenefüste bahçeye çıkmıştım. Tabii o zamanlar baya utangaç birisiydim,hiç konuşmazdim çünkü çoğunlukla dışlanırdim. Bu yüzden yanımda hiç arkadaşım yoktu. Bahçede dolaşırken bir erkek "pişt gelsene bir dakika" dedi. "Hayır istemiyorum" dedim.
Sonra daha da yaklaşıp kulağıma"eğer gelmezsen seni çok kötü yaparım" dedi ve kalçama dokunmaya başlayıp "gelmezsen bundan daha kötü yaparım" dedi.
Gözlerim dolmuştu zorla tamam dedim. Ve kolumdan tutup beni kimse görmeden yangın merdivenine götürdü. Ve kimse görmediğinden kollarıma dokunmaya başladı. Ellerini gezdirmeye başladı kollarımda, daha da yaklaşmaya çalıştı yani öpmeye çalıştı. Ben geri çekildikçe o daha da yakınlaşıyordu. Titriyordum... Kalçama dokunuyordu, bacaklarım açık olduğundan bacaklarını bacağıma sürtüyordu. İtmeye çalıştım beni duvara yaslayıp öpmeye çalıştı. Bacaklarının boşta olduğunu fark ettim ve tüm gücümle özel bölgesine tekme attım. Bir yandanda ağlıyordum, sessiz olmamı söyleyip duruyordu. Tekmedem sonra koşarak lavaboya gittim. Ağlayarak elimi yüzümü yıkadım. Her yerim aşırı derecede titriyordu fakat engel olamıyordum.
Sınıfa gitmiştim bir erkek titrediğimi fark edip yanıma geldi. Onunda niyetinin kötü olduğunu sandım. Sonra iyimisin, neoldu felan dedi. - sınıfta benimle adam akıllı konuşan tel kişiydi - sonra kimseye anlatmam beni bilirsin gibi sözler söyledi. Bunlar olurken sınıfımızın kapısına beni tacız etmeye çalışan erkek geldi. Onu fark edince elimde olmadan ağlamaya başladım. Oda oraya baktığımı fark edip abin mi? Diye sordu bende başımı hayır anlamında salladım. Aramızda ne oldu anlata bilirsin dedi o öyle söyleyince daha çok ağladım... Daha sonra ise dayanamayıp herşeyi anlattım. Çocukta herşeyi anladıktan sonra o zaman gel müdüre veya öğretmenlere söyleyelim dedi. Bende hayır dedim çünkü ailemin ne tapki vereceğini kestiremiyordum... Oda anlamış olacak ki "sen buurada otur hemen geliyorum" dedi o çocukla birşeyler konuşup geldi. Ne olduğunu felan sordum. Oda "eğer birdaha tekrarı olursa onu müdüre söyleyeceğimi söyledim oda korkup kaçtı" dedi sonra birazcık sakinleştim ve ona teşekkür ettim. Eve gittiğimde kimseye birşey anlatmadım daha doğrusu anlatamadım. O etiği de birdaha giymedim yırtıp çöpe attım. Artık bahçeye tek başıma çıkamıyordum... O çocuk olmasaydı bana kim bilir daha neler yapardı... O çocukla hala görüşüyoruz birbirimizi kardeş gibi görmüyoruz o benim abim gibi biri hayatıma o gün iyi ki girmiş diyorum.
Hep kötü mü bitecekkkk azıcık mutlu bitsinn
