Bölüm 2

Hayır! Çocuklar yani siz hiç mi akıllanmazsınız!" Evet... Şu an nerde olduğumuzu açıklamam gerekirse üstümüz başımız boya içerisinde Evren ile okul müdürünün odasında başmız eğik bir şekilde duruyorduk peki... Biz buralara nasıl geldik 3 SAAT ÖNCE Dolabımdan çıkan böcekler ile çığlık atıp kitaplarımı düşürmem bir olmuştu. O sırada Evren büyük bir kahkaha attı "Hah! Birkaç böcek sadece küçük şeytan ne kadar da korkaksın" Evrenin sözleri ile kafan iyice atmıştı kitaplarımın nerde olduğunu umursamadan Evren'nin yanına yürdüm tam ona bir yumruk atacağım sırada yumruğumu havada yakaladı. Yüzünde sinsi bir gülümseme belirdi. "Haha bizim küçük şeytan sinirlenmiş!" Tam ona bir şey diyeceğim sırada koridorda tenefüs bitiş zili çaldı. Sinirle yumruğumu sertçe ondan çektim "Adi herif!" Arkamı döndüm ve yerden kitaplarımı aldım. Dolabımdaki böcekler yavaşça dışarıya çıkmıştı. Sinirle arkamı döndüğümde Evrenin çoktan gittiğini fark ettim. "Bunun bedelini ödeyeceksin Evren Kara!" Dolabımı serçe kapattım ve sınıfa ilerledim bunun intikamını çok kötü bir şekilde alacaktım 3 DERS SONRA İtina ile hazırlanmış Evren Karaya intikam planım hazırdı. Planım ne miydi? Hemen anlatayım. Evrenin dolabına bir tenefüs önceden özenle hazırlardığım en iyi arkadaşı olan Yalın'dan bir bir not bırakmıştım. Notta "Bir dahaki tenefüs seni arka bahçede bekliyorum kanka" yazıyordu. Şu an ne yaptığima gelirsek arka bahçede duvarın arkasına saklanmış elimde bir boya tabancası ile Evreni bekliyordum Evet planım Evreni boyamaktı. Hah! bana bulaşarak çok büyük bir hata yaptın Evren Kara! Birkaç dakika sonra Evren bahçede belirdi birkaç dakika bekledim ve sonunda boya silahlını arkama saklayıp duvarın arkasından çıktım. "Birini mi bekliyorsunuz Evren Kara" sırıtarak Evrene yürümeye başladım. Evren şaşırarak bana döndü "Senin ne işin var bura-" Evrenin sözünü tamamlamasına izin vermeden boya silahını çıkarttıp Evrene doğru sıktım ve Bingo! Evrenin üstü mavi boya ile kaplanmıştı. Evren şok ve öfke ile bir bana bir de okul formasına baktı. "Seni küçük şeytan!" Evren o kadar sinirlenmişi ki bunu ben bile beklemiyordum dubaklarımdaki gülüş yavaşça soldu ve arkama bakıp yavaşça geri adımlar atmaya başladım Tek kelime ile sıçmıştım.. şimdi bittim... Boya silahını yere fırlatıp koşmaya başladım. Evren de beşimden koşuyordu birkaç saniye sonra sırtında bir ıslaklık hisettim. Hassiktir! Evren boya silahını almıştı! O an arkamdan büyük bir kahkaha sesi geldi. Evrene doğru koştum ve onun üstüne atlayıp boya silahını almaya çalıştım. "Bırak Şunu evren!" Evren tekrer kahkaha attı. "Anca beklersin küçük şeytan! Bırakayım da tekrar sık dimi. Yemezler!" Tam o anda arkamızdan başka bir ses geldi. "Çocuklar" Evet... Arkadaşlar bir yaşamın daha sonuna geldik bu arada helvam çikolatalı olsun! Başımı yavaşça çevirdim ve okul müdürümüz kaşlarını çatmış bir şekilde bize bakıyordu! Haydii buyurun cenaze namazına! Korku ile Evren ile ayrıldık ve ayağa kaltık ŞİMDİKİ ZAMAN Evet olaylar tam olarak böyleydi şu anda Evren ile müdürün odasındaydık. Müdürümüz şakalarına bastırarak "Allah'ım sen bana sabır ver! Oğlum! Kızım siz delirdiniz mi! Okulda boya tabancası ile savaş yapmak ne?!" Yavaşça başımı eğdim "özür dilerim hocam" Bir tek kendi adıma özür diliyorum tabiki! Bir de bu it için mi özür dilicem! Öyle bir şey bekliyorsa daha çok bekler! Evren başını kaldırdı. "Ben de özür dilerim hocam bir daha olmaz" müdür ikimize da baktı ve iç çekti. "Tamam bu seferlik sizi af ediyorum ama bir daha olursa ceza alırsınız ona göre!" Yavaşça başımızı salladık ve müdürün odasından çıktık. Evrene baktım "kaşınma evren bir dahakinde bu kadar insaflı olmam!" Evren bana baktı ve güldü"Bu insaflı halin mi küçük şeytan?" Gülmesi beni daha çok sinir ediyordu. Arkamı döndüm ve sinirle sınıfa ilerledim. Bu iş burada bitmedi Evren Bey!.