son bir konuşma.
son ama mutluluk verici.
sanki hiç bir şey olmamış gibi umutlanmak.
işten çıktık.
konuşmaya gittik.
başta hiç konuşmadık.
evime yaklaşana kadar ikimizden de bir kelime bile çıkmadı.
arabayı kenara çekti.
on dakika kadar bekledim.
ama hala konuşmuyor.
üzgün bir tonla seni dinliyorum dedim.
ben sana çok bağlandım.
dün gece çok üzüldüm.
çok düşündüm.
ve seninle arkadaş kalamıyorum.
her türlü yolu düşündüm.
ama mantıklı bir çözüm bulamadım.
sanırım işten çıkmam gerekiyor.
böylece tahrik olmam .
böylece seni sıkıştırmam.
senden ayrılmak istemiyorum.
seni çok seviyorum.
senden vazgeçmek istemiyorum.
ben daha önce kimseyle bu kadar derin bir bağ kurmamıştım.
ama ben seni düşünmeden edemiyorum; dedi.
benim gözlerim doldu.
kendimi çok zor tuttum ağlamamak için.
benimle aynı hisleri düşünüyormuş demek ki.
canım sevgili.
barıştık.
hiç böyle düşünerek konuşmayı kabul etmemiştim.
son konuşmamız olur diye düşünmüştüm.
ama o tekrar benim.
ben tekrar mutlu.
hata ben dünyanın en mutlu insanı.
öyle hissediyordum.
sonra sarıldık.
kokusunu içime çektim.
işte benim adamım.
işte benim erkeğim.
kendimi çok şanslı hissediyordum, ki öyleydim de.
her akşam yatmadan önce söylediğim şey;
inşallah ömrümüz boyunca beraber aynı evde mutlu oluruz.
inşallah yuvamı kurduğum adam o olur.
inşallah son kavgamız olur.
O BENİM ALLAHTAN İSTEDİĞİM İLK ADAM.
ALLAH DUAMI KABUL ETTİ.
BU KADER DEĞİLDE NEDİR.