Duru ağlayacak kıvama gelince
-Şaka ya kanka sadece bir şaka.Gülelim diye hem ödeşmiş de olduk.Dedim.
Mimik oynatmayışından şakamdan pek de hoşlanmadığı anlaşılıyordu.Sakince ya sabır çekip farklı bir sohbet açtı.Sohbet ederken ben de elmalı kurabiyemi ve "hiç sevmediğim içeçeğimi" içmeye devam ettim.
Yemeyi sonlandırınca Duru'yla beraber kafenin yakınındaki plaja doğru yürümeye koyulduk.Hava hafiften soğuk olduğu için ikimiz de bikini giymemiştik.Gitme amacımız hem sahil kenarında yürümek hem de ayaklarımızı suya sokmaktı.Ama pek de öyle olmadı.Çünkü Duru'ya minicik bir su atmamla (!) hemen sinirlendi ve o da bana su attı.Ama küçük bir farkla ben ona su attığımda dimdik ayaktaydı ki bende hiç de öyle olmadı.Bana su fırlatmasıyla benim suyu boylamam bir oldu.Ben suda soğuktan çırpınırken Duru'ysa kenarda kıkır kıkır gülüyordu.Bu durumda yapmam gereken tek bir şey var .Tabiki...
Duru'ya yavaş yavaş yaklaşıp bileğinden tuttuğum gibi suyun içine çektim.O da benim gibi sırılsıklam Duru kafasını sudan çıkarıp saçlarını düzeltti.İşini bitirip bitirmez kafamı suya sokmaya çalıştı.Bunu yaparken unuttuğu küçük bir şey vardı o an ben de tetikteydim.Hamlesinden kaçamamıştım.Ama ben de aynısını ona yapmıştım.Aynı anda kafamız suya girdi ve aynı anda sudan çıkarak kahkaha atmaya başladık.
Normalde sırılsıklam eve nasıl dönerim diye stresten eğlenemem ama Duru'ylayken bunu hiç ama hiç takmadan keyifli bir kaç saat vakit geçirdik.En son saate bir bakmışız ki neredeyse akşam oluyor.Hemen kendimize çekidüzen verip hızlıca benim evime doğru yürümeye başladık.Bir hafta sonra ikimiz de farklı şehirlerde olacağımız için Duru'dan benimle kalmasını istemiştim.O da beni kırmayarak hemen teklifimi kabul etti.
Hava çok da sıcak olmadığı hatta hafif esen bir hava olduğu için hiç yorulmadık.Yaklaşık olarak 15 dakikada eve varıp direkt odama çıktık.Dolaptan 2 tane pijama alıp birini Duru'ya verdim.Sırayla duş alıp üstümüzü giyindik.Duru duştan çıkınca saçını balıksırtı ördüm.Örgüyü biraz anne usulü örmüş olabilirim.(Asla saçını yolmadım*)
Annemlere Duru'nun geleceğini söylemediğim için onlar da görünce tahminen çok sevineceklerdir.Hele ki bir de Duru'nun aynı şehirde üniversite okuyacağını öğrenirlerse net mutluluktan havalara uçacaklar.Çünkü Duru'yu beni sevdikleri kadar çok sevip değer veriyorlar.Onu manevi kardeşim hatta öz kardeşim olarak gördüğümden ailem için de o öz evlat gibidir...