Günümüz-2025 Aslan Kumandan odasındaki dev pencerelerin önüne geçti.Krallıgının pencerelerinden,zirveden,ayaklarının altındaki insanları izliyordu.Hiçbiri umrunda değildi!Sıkıcıydılar!!!!Masasına doğru döndü.Yığınla dosya ve kağıt vardı şimdi birde bunlarla uğraşacaktı.Herşey bu kadar sıkıcı olmak zorundamıydı?Koltuğuna oturdu ve önündeki dosyaları incelemeye başladı.Hemen halledip uyumak istiyordu.Dosyaları teker teker halletmeye başladı.Gözüne masasının üstündeki fotoğrafa takıldı.Annesi babası ve minik Aslan çerçevedeki fotoğraftan gülümsüyordu.
Aslan sinsi bir şekilde gülümsedi ve çerçeveyi tuttuğu gibi duvara fırlattı.Odanın kapısının önündeki çalışanlar sesden dolayı kaçacak yer arıyordu.Aslan kendine acıyordu,minik Aslan'a acıyordu.Çünkü minik Aslan herşeyden habersiz fotoğrafda gülümsuyordu.Ne kadarda zayıftı.Aslan'ın elleri yumruk olmuş bakışları keskinleşmişti.
2003(Bir önceki bölümün devamı)
Minik Lidya Aslan'ı parmağından yakalamıştı.Tatlı tatlı sesler çıkarıyordu.Parmağını tutması Aslan'ın hoşuna gitmişti,bebğin elleri yumuşacıktı.Tatlı tatlı gülümsüyordu Aslan'a doğru.Aslan'da gülümsedi.Bebeğe doğru dil çıkartmaya başladı,bebek daha da fazla gülmeye başladı.
"Aa..aa"
Aslan Lidya'nın beşiğini hafif hafif sallamaya başladı uyuması için.Lidya uyuduğunda parmağını onun ellerinden ayırdı.Kapıya doğru ilerledi odadan dışarı çıktığında kapıyı yavaşca kapattı.Koridorda ilerlemeye başladı bu sefer asansorü değil,merdivenleri kullanarak aşağı inmeye başladı.Merdivenleri yarıladığında "siktir lan p@şt" diye bir bağırış duydu.Aslan korkudan merdivenin iskeletlerini daha sıkı kavradı.birazdan tekrar aşağı inmeye devam etti.Salonda annesini ve babasını aradı ama bulamadı.
O salonda dolanırken içeriden tekrar sesler yükselmeye başlamıştı.Aslan biraz daha korktu.Aslan salonda dolanırken yan taraftan gür kahakahalarla arkasında adamlarıyla bir adam sert adımlarla Aslan'a doğru yürümeye başladı.Aslan korkudan salonun ortasında donup kaldı.O kişi Karan Çalışgandı ama Aslan'ın tabiki bundan haberi yoktu.Karan çıkış kapısına doğru yönelirken göz ucuyla Aslan'a doğru baktı.Çocuk korku dolu gözlerle ona doğru bakıyordu.Ama bu Karan'ı gram etkilemiyordu.O korkuyu severdi korku ona haz verirdi,o korku sayesinde yükselmişti,korku sayesinde yönetiyordu,acıyan gözlerle çocuğa bakarak hala attığı gür kahakahalarla dışarı çıkıp oradan ayrıldı.Aslan gördüğü o sert ve duygusuz bakışları bir daha unutabileceğini düşünmuyordu.
Az sonra odadaki herkes salona doğru gelmeye başladı.Herkesden önde yürüyen Ayşe Karaca sinir harbiyle basamaklara çıkıp üst kata bebeğinin odasına doğru ilerledi.Orhan Karaca ise içinden hiddetli küfürler saydırıyordu.
"Şimdi ne b#k yicez biz"
Ersin Kumandan ne yaptığını bilmez bir atom bombasıyla işbirliği yaptığına inanamıyordu.Az olan migreni daha da çoğalmıştı,parmaklarıyla başına masaj yaparak ağrısını hafifletmeye çalışıyordu.
"Lanet olsun..ne biliyim napıcaz"
Ortam giderek geriliyordu.Sözü Sare Kumanda aldı.
"Ben anlamıyorunki nasıl böyle bir tehlikeyi göz ardı edersiniz,en başından önlem almanız gerekirdi."
Ersin Kumandan karısına katılıyordu.Sare akıllı bir kadındı.Kendi yaptığı hataya kendiside şaşıyordu.
"Ne yani bütün suç bizdemi?Biz bu kararları bütün konsey beraber veriyoruz neden biz günah keçisi ilan ediliyoruz.Zaten hepsi kaçmış p#şt herifler."
Orhan Karaca egoist biriydi.O asla hata yapamazdı.
Sare Kumandan adama gıcık kapmıştı ne kibirli biriydi.Burada birşeyleri çözmeye çalışıyordu.
"Tamam!!!Yeter artık böyle bir yere varamayız.Ilk önce konseyi yeniden toplamalıyız ve bir karar almalıyız ayrıca yeni bir başkan seçmemiz gerekiyor.Ilk önce İlhan'a ulaşmakla başlayalım başkandan somra en yetlikili kişi o sonuçta. Orhan Ersin'e kafa sallayarak onayladı. Neler oluyordu burada?Aslan hiçbirşey anlamıyordu.Kimse Aslan'ı görmuyordu.Gercektende kimsenin umrunda değildi. Sare kumandan gelip Aslan'ı kucakladı .Kumandan ailesi arabalarına doğru ilerlemeye basladı.Orhan Karacada arkalarından onları gözlüyordu.Korumaları arttırsa iyi olucaktı.Kumandan ailesi bahçeden çıkış yaptılar.Orhan Karaca da içeri girdi şimdi gidip karısıyla konuşmalıydı.Sorunlardan nefret ediyordu.
