Hilal bana döndü “iyi misin üzgün gibisin?” dedi ve kafamı hayır anlamında salladım “yok bir şey, eee şey biz gitsek olur mu?” dedim, o da biraz düşündü “peki ama çok dikkatli olacağız, Roan sende yardım edeceksin, ilk başta Asoina düğün yemeğini yiyip karnını tutup kusuyor gibi yapınca herkes bize dikkat kesilecek ve ben seni eve bırakırken yerimize iki farklı şövalye göndereceğim” diye planı anlatınca “yok o zaman boş ver” dedim ve kafamı masaya koydum “uyumak istiyoruum” diye mızmızlandım başım ağrıyordu. Hilal sessizleşmişti ve ona döndüm “iyi misin Hilal?” dedim ama kafa sallarken bile ağladığını anlıyordum “ne oldu?” dedi yandan Roan, “b-babam burada” diye mırıldandı Hilal “ba-babam gelmiş…” dedi tekrar “ne oldu ki bu kadar rahatsız oldun?” diye sordum HİLAL’İN AĞIZINDAN kaskın içinden gözlerimi sildim “babam bile demek istemiyorum, o adam b-ben daha çok küçükken bırakmıştı beni. Bende artık 15 yaşına gelince gizlice sizin sarayda şövalye oldum ama… Babamda oradaydı her gün geliyordu, ve bir gün, bir gün başka bir kadın ve kızla gelmişti size de o kadını karısı olarak kızı da benim canım kızım diye tanıtmıştı… Beni ölüme terk ederken diğer kızı canım kızım diye tanıtmıştı” dedim, kalbime en keskin bıçak çizgiler atıyor gibiydi canım kızım kimine göre basit 10 harfli bir şeydi fakat benim en derin yaramın adı oydu. Bunları yaşamaması için Asoina’yı gerekirse canımı bile vererek koruyacaktım. O yaşamasın ben yaşadım o yaşamasın… Seni sevmemişti ki ailen? Neden hala babanın gelmesini bekliyorsun? O sen gidince yeni aile kurdu seni unuttu diyordu içimdeki ses ama dik durmalıydım, bunu Asoina için yapmalıydım “ama unuttum zaten o olmadan hayat daha iyi” dedim ve tekrar önüme döndüm, o kız yanımıza gelince şaşırmıştım “selaam çok kişilik grup yerine buraya geleyim dedim naberr” dediğinde Asoina kıza gülümsedi “iyiyiz, sen nasılsın?” dedi ve kız güldü “babam sayesinde iyiyim, bana gelmeden önce yeni bir çanta aldıı çok güzell” dedi heyecanlı şekilde. Kıskanmıyordum ama bende onun kızı değil miydim? Sanırım artık kızı değilim. “güzel hayırlı olsun” diye gülümsedi Asoina, onunda canı acıyordu ama gülüyordu ve kızı babası çağırdı ama benim babam o benimde babam, keşke beni de çağırıp sarılsaydı sadece bir kere diye düşündüm ve kız bize el sallayıp babasına sarıldı, kendi masalarına gittiler ve ben sessizce onları izledim ama gülümsedim en azından bir kızı mutlu edip onun masalında prens oldu babası…
Kısa oldu bir tık aceleye geldi😔