İçeriğe geç

Just friends?

Bölüm 2 · 1 dk okuma

Just friends?

Bölüm 2

Dinlemekte bir yetenek

Uğur daha sınıfa girer girmez orayı seçmişti. Cam kenarı. Sessiz. Kimsenin pek umurunda olmayan yer. Tam oturmuştu ki Tolga çantasını sıraya bıraktı. “Kaçamazsın,” dedi gülerek. “Yanına oturuyorum.” Uğur kaşlarını kaldırdı. “Zaten boştu.” “Evet ama **ben** oturuyorum,” dedi Tolga ciddiyetle. Sonra fısıldadı: “Burası stratejik.” Önlerindeki sırada iki kişi vardı. **Tuna** ve **Erhan**. İkisi de arkaya dönüp baktı. “En arka sıra doldu mu?” dedi Tuna. “Doldu,” dedi Tolga hemen. “Ve gürültülü.” Daha ders başlamadan Tolga konuşmaya başlamıştı. “Bak,” dedi Uğur’a, “burada oturmanın avantajı şu: Öğretmen sesini duyar ama yüzünü görmez.” “Bu bir avantaj mı?” “Kesinlikle.” Öğretmen sınıfa girdi. Ders başladı. Sessizlik… en fazla iki dakika sürdü. “Uğur,” diye fısıldadı Tolga. “Kalemin benimkinden daha güzel yazıyor.” “Kalem yazmıyor,” dedi Uğur. “Ben yazıyorum.” “Evet ama kalemin motive ediyor,” dedi Tolga. Sonra öndeki sıraya eğildi. “Erhan, sen de fark ettin mi?” Erhan arkasını döndü, gözlerini devirdi. “Tolga, ders işleniyor.” Tolga aldırmadı. “Ders her zaman işleniyor, ben her zaman konuşuyorum.” Uğur istemeden güldü. Tolga bunu fark etti. “Bak,” dedi zafer kazanmış gibi, “güldü.” Tuna araya girdi. “Hocam bunlar arkada kendi dizilerini çekiyor.” “ARKA DÖRTLÜ,” dedi öğretmen sertçe. “Susuyoruz.” Tolga eliyle ağzını kapattı ama beş saniye sonra defterine bir şey yazıp Uğur’a uzattı. *Kusura bakma, susamıyorum.* Uğur defterin altına yazdı: *Fark ettim.* Tolga gülümsedi. Teneffüste dördü birlikte ayağa kalktı. Sanki baştan beri aynı gruptalarmış gibi. Arka dörtlü artık resmiydi. Bahçede Tolga yine susmuyordu. “Ben konuşmazsam boşluk hissediyorum,” dedi. “Uğur da o boşluğu dolduruyor.” Uğur şaşırdı. “Nasıl?” “Dinleyerek,” dedi Tolga omuz silkip. “Bu da bir yetenek.” Bu sefer Uğur cevap veremedi. En arka sıraya döndüklerinde Tolga yerine otururken fısıldadı: “İyi ki yanımdasın.” Cümle kısa, sesi alçaktı. Ama Uğur’un aklında yankılandı. Arka sıra sadece bir yer değildi artık. Bir alışkanlıktı. Birlikte oturulan bir yerdi.

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.