Suyumdan bir yudum aldım ve gelecek olan sıradaki hastayı beklemeye başladım. Gelen hastanın bilgileri ekranıma düşünce hemen bir göz gezdirdim ve yazmam gereken ilaçları not aldım.
Gelen kapı tıklatma sesiyle içeriye iki kolunda polis duran ve neredeyse baygın bir hasta geldi. Az önceki verilen bilgilerle hiçbir alakası yoktu.
"Hemen sedyeye yatırın!"
Polisler hastayı sedyeye fırlattı ve odadan çıktılar.
"Onlar için endişelenme benimle işleri bitti son görevleri beni hastaneye götürmekti."
Karnından akan kana baktım. Resmen oluk oluk kan akıyordu ve birşeyim yok diyordu aklını kaçırmış olmalıydı.
Mikrobu kırması için pamuğa batikon sürdüm ve fazla yanmaması için buz paketini küçük buz dolabından çıkardım.
"Gömleğinizi açın lütfen."
Beni ikiletmeden gömleğinin düğmelerini açtı ve gömleğini sedyenin kenarına fırlattı.
"Biraz acıyacak."
"Sıkıntı yok ben alışkınım."
Yarasına eğildim ve batikonu yavaşça yaraya uygulamaya başladım. O ise hafif mırıldanıyor kendini geriye çekiyordu. Yaraya daha rahat ulaşabilmek için biraz daha yaklaştım. Şuan durduğumuz pozisyona bir baktım. Bacaklarını açmıştı ve bende bacaklarının arasındaydım acıdan dolayı kendini geriye atmıştı ve boynunu geriye bırakmıştı. Durumumuzla ilgilenmeyi bırakıp yarayı temizledim ve büyük bir bantla üstünü kapattım.
Kafamı yaradan kaldırdığımda göz göze geldik. Beni süzüyordu ve masumca gülümsüyordu. Neden bu kadar garip hissediyordum. Yavaşça uzaklastik ve göz temasını kestim.
"Gömleğinizi giyebilirsiniz."
Yine beni ikiletmeden gömlegini giymeye başladı. O işlerini hallederken bende masama oturdum ve yarasına uygun kremleri reçete halinde yazdım.
"Reçetenize iki tane merhem yazdım onları düzenli olarak kullanın lütfen."
Kafasını olumsuz anlamda salladı.
"Ben çok yoğun bir insanım doktor."
Sabır dilercesine bir nefes aldım ve gözlüğümü çıkarıp masanın üzerine koydum.
"O zaman hergün saat sabah 8'de buraya gelin çünkü ben sadece saat 8 ile 12 arası buradayım ama başka doktor isterseniz istediğiniz vakitte gelebilirsiniz ama gelin yeter."
Deri ceketini üzerine geçirdi ve elimden reçeteyi nazikçe aldı.
"Yarın saat 8'de siz varsanız geleceğimden şüpheniz olmasın."
Gülümsedi ve odadan çıktı. Saate baktığımda 12.11 olduğunu gördüm. Önlüğü çıkardım ve yanımdaki askıya yerleştirdim. Üzerimdeki yeşil doktor önlüğünü üzerimden çıkarınca üzerimde hiçbir şey kalmamıştı.
Yeşil doktor önlüğünü katlayıp kenara yerleştirdim ve tam çantamdan kendi kıyafetlerimi çıkaracak iken kapım sertçe açıldı.
"Cam açık ve sen soyunuyormusun?!"
"Anlamadim?"
"neyse boşver adımı yanlış yazmışsın onu düzelttirecektim."
Elinden reçeteyi aldım ve kağıda baktım. Jeon junkok diye yazmıştım. Bu nasıl oldu kesin yorgunluktan o son rakı bardağını içmeyecektim işte!
"Çok özür dilerim bu tamamen benim hatam hemen düzeltiyorum."
Reçeteyi düzelttim ve geri uzattım üstümdeki pantolonu sabah değiştirmemiştim yani onu değiştirmeme gerek yoktu.
"İyi günler bay Jungkook."
"Resmiyete gerek yok doktor."
"Peki."
Beraber odadan çıktık ve elimdeki dosyaları koltuk altıma sıkıştırıp odanın kapısını kilitledim.
"iyi günler Jungkook bey."
"Sadece junkook!"
Hafif sesini yükseltmesiyke gerilsemde belli etmedim ve kafamı olumlu anlamda salladım.
"iyi günler Jungkook."
"sana da iyi günler doktor."
Ben bu adamda bir bokluk hissediyorum.
