Medya:Demir SOYKAMER
Medya:Efsun SOYKAMER
Ertesi gün
Merdivenlerden inerken ani mide bulantısıyla girişin biraz ilerisinde olan lavaboya attım kendimi,
Gene ne oluyor bana, şu bir kaç aydır çok iyiydim haybuki,
Midemdeki iğrenç sıvıyı çıkartıp elimi yüzümü yıkadım,
İşim bittikten sonra halsiz adımlarımı mutfağa çevirdim. İçeride Zelal hanımla, Züleyha abla, ve annem sohbet ediyor şekilde bulmak beni şaşırtmadı,
Şu bir kaç gün o kadar stresli geçtik anlatamam, ben pek iş yapmasamda panikli ve aceleci tavırları yetti,
"mücevher ne dem-" annemin beni görmesiyle lafını yarıda bırakıp bana baka kaldı, ne var be yüzüme bir şeymi olmuş.
O öyle donup kalınca Züleyha ablayla Zelal hanımda bana döndü ve onlarda öyle donup kaldı, kardeşim cidden ne var bende bu gün!
Sandalyeye oturur oturmaz kaşlarımı çatıp "ne oluyor ya, o kadar çirkinmiyim" isyanımla Züleyha abla lafa girdi "Efsun ne bu yüzünün hali?" demesiyle ellerimi yanaklarıma koyup ovuşturdum, ne varmışki yüzümde.
Zelal Hanım bir den ayaklandı "kalk hemen hastaneye gidiyoruz! Aram Ağa!" dos doğru kükremesiyle sıçradım, annemde ona katılıp "Efsun kızım yüzün gene kireç gibi" dediği şeyle donup kaldım.
Evlendiğim ilk aylarda tenim solar, gözlerim çöker, halsizlik miğde bulantısı, ellerim sürekli deli gibi titrer vicudumda panik yaptığım zamanlar titredi, üstüne üstlük sürekli kusar bayılırdım.
Gene mi başlıyoruz...
Bıktım ben, hasta olmaktan, sürekli yorgun düşmekten, tüm günü yataklarda geçirmekten gerçekten bıktım.
Doktor bunların bir çoğunun piskolejik olduğunu söylüyor,
Gerçi benim için pek bir önemi yok,
Dedemin içeri girip "ne oldu Zelal, ne bağırıyorsun?!" meraklı sorusuna hidedle cevap verdi Zelal Hanım "Efsun, gene hastalanıyor, önceki gibi" Aram dedemin gözü bana kaydı, kaydığı gibide çekti.
"Dur hele, hemen celallenme, Bi doktor çağırır öğreniriz" Aram dedemin lafının üstüne Züleyha ablayla odama çıktım, çıkarkende misafirlere özrümü ilettim.
Tüm yakın akrabalar burdaydı, teyze, dayı, hala, amca, kuzen hepsi,sanırım demirin geleceğini sanıyorlar, ben sanmıyorum.
Adam üniversite de bir gitmiş gidiş o gidiş, ondan sonrada sadece iki kere gelmiş ondanda annesi hasta diyeymiş,
Dayanamayıp komutanına sormuşlar ve o da şöyle demiş 'oğlunuz çok başarılı bir asker, çalıştığı bölgede operasyonlar çok oluyor, boş olduğu her an gelecektir' demiş ve demir kesinlikle gelmemiştir.
Yatağa uzandığımda gözlerimi kapatım.
...
Doktor geldi muayenemi edip gitti.
Tüm ev halkı ise telaş üstüne telaş yapınca buralar bir kargaşaya döndü,
Hayır anlamıyorum neyin acalesi biraz relax yav
Üstümü giyip saçımda yapınca aynadan kendime baktım, Valla kimse kusura bakmasın herkez giyinmiş kuşanmış ben öyle nal gibi kalamazdım.
Efsunun elbise ~~~~~~~~~~
Merdivenlerden inerken gelen geçenin 'geçmiş olsun' gibi sözcüklerin laf yetiştiriyorum,
Büyük salona geçip annemin yanına oturdum,
Kalabalık misafirler için böyle büyük bir salanumuz vardı, zaten koca aşiret anca sığıyoruz.
Dışarıdan gelen düdük sesi ve yanında silah sesiyle herkez şen bir kahkaha attı. Bunlar manyak mı?
Kardeş silah diyoruz alo?!
"oğlum demirim geldi" diyen annemle şaşırdım kaldım, gerçekten geldi, demir geldi, o burda.
"torunum gelmiş, de hayde bizde karşılamak düşer" diyen Aram Ağa ile herkez dışarı çıktı.
Bende en arkadan yavaş yavaş çıktım, hayla olayın şokunda olan benliğim bunu kabullenmezken yürümek biraz zor uluyor tabi.
Hayla silah sesi gelirken gülümseyip adımlarımı hızlandırdım, Kocam geldi...
HEY HEY, DEMİR BEYİMİZ GELDİİİİİ, okuyun ikisininde dibini düşürücem diğer bölüm, nasıl içleri gidecek geriplerimin.❤️❤️❤️