Sizin yurtdışında okumanızı isteyen bir aileniz varsa onlara diyeceğiniz tek şey “Biraz daha düşünmeme izin verin” ya da “Ben yurtdışında okuyamam.”olsun. Babam anneme ayrılmadan önce her dakika şirket için “Amerika’ya gidelim”diye yalvarıyordu. Ve ayrıca da “Hem Mavi de orada iyi eğitim alır.”diyordu. PARDON DA BENİM EĞİTİMİMİN NERESİ KÖTÜ! Bilmeyenler için ben Kabataş Erkek Lisesi’nde %95 bursluyum. Ve alnımın teriyle kazandım ben o okulu yaylada yatarak değil! Bütün emeklerim boşa gidecek. Ama korkulan oldu babam annem ile ayrıldıktan sonra biz Amerika’ya taşındık. Ve orada hiç ama hiç mutlu değilim! Arkadaşım hiç yok. Asıl olay şimdi oldu. Ben sabah hazırlanıp okula gidiyordum Nergis halama babamın nerde olduğunu sordum o da: “Baban Sinan’la seni bekliyor kapıda.”dedi. Bende kapıya indim arabanın kapısını açacaktım ki kapı açılmıyordu kilitlenmişti.
“Baba açar mısın kapıyı?” dedim ama babam hiç istifini bozmadan: “Sen bizimle gelmiyorsun Mavi.”dedi ve arabayı sürerek gitti. Bu neydi şimdi! Adam düpedüz beni bırakıp gitti! Sinirden eve doğru yürüdüm. Akşam babam Sinan ile eve geldiğinde bana hafif bir sert ifadeyle baktı. “Mavi,okula gitmemişsin kızım.” dedi. “Neden acaba!”diye bağırdım. Halam olacakları tahmin etmiş olacak ki Sinan’ı alıp yukarıya çıktı. “Bana bir açıklama yapmayı düşünüyor musun baba? Buraya taşındığımızdan beri ne oldu böyle?”
“Mavi,bak Sinan daha çok küçük. O alışsın diye…”.
“Ben buraya alıştım mı sanıyorsun! Senin yüzünden onca ter dökerek kazandığım liseyi senin yüzünden yarıda bıraktım,
arkadaşlarımı kaybettim. Benim bir tane bile arkadaşım yok! Senin yüzünden bütün hayatım mahvoldu!”diye bağırdım. O esnada gözümden yaşlar geliyordu. Babam bana sarılacaktı ki elini üzerimden atım: “Dokunma bana!” diye bağırdım ve ekledim “Annem ile ayrılmasaydın bunların hiçbiri olmayacaktı. Şirketin batsın senin!” Babam buna sinirlenmiş olacak ki bana sertçe tokat attı ve ben etkisiyle yere düştüm. Babam bana parmağını sinirlice doğrultarak: “Ağzından çıkanı kulağın duysun Mavi. Ben senin babanım. Saygılı ol, eğer anneni ağzına alırsan..” diye cümlesini tamamlayacaktı ki Sinan: “Baba vurma ablama!”diye koşarak bağırdı ve bana sarıldı. Gözümdeki yaşı silerek: “Sinan tamam ablacığım iyiyim ben.”dedim ve gözyaşlarımı silerek odama doğru çıktım. Telefonumu yatağımdan aldım ve İstanbul için en erken uçak biletine bakıyordum ki yarın saat sabah 6’ya uçak bileti görünce hemen aldım ve valizimi toplamak için işe koyuldum. Artık bu evde bir saniye bile duramayacak seviyeye gelmiştim…