Kahramanlarımız o korkuyla en az 1 kilometre koşmuşlardı derken önlerine bir park çıktı.
Mete “Ohh artık güvendeyiz.”
Mert “Aynen.”
Mert “Az şu bankta dinlenelim.”
Onlar dinlenirken 5 yaşındaki bir velet geldi ve “biz futbol oynucaz sizde oynucanız mı?”
Mert “ney?”
Velet “Yaa sağır mısın futbol oynuyocanız mı,diyorum!”
Mert “ilk kez bir veletden laf yedim?”
Mete “Gel kanka şunlara haddini bildirelim.”
Velet “yani oynuyorsunuz?”
Mete “Evet.”
Velet “arkadaşlar 2 çocuk buldum bizimle oynayacaklarmış!”
Velet “Biz hepimiz siz ikinize karşı.”
Mert “Olum burda en az 15 kişi var.”
Mete “Ama hepsi obez
Tabi ki maçı kahramanlarımız kazandı
Velet ve kız kardeşi yenildikleri için ağlıyarak kaçtılar.
Mete “Nasıl da yendik nasıl da yendik.”
Mert “Aynen yaa.”
Veletler geri dönmüştü ve yanlarında liseli bir mahalle abisi getirmişlerdi
Velet “Abi işte bunlar bizi yenenler!”
Mert “Haydaaa”
Mert “Neyse sayıca üstünüz.”
Mete “Mert yalnız…”
Mert “Ne var?”
Mete “Onlar bir İstanbul çetesi.”
Çete üyesi abi:
“Arkadaşlar yeni av buldum!!!”
SİKTİRRRRRRR!!!!!
Kaç kaç
Abi Hayır lütfen!
Özürr dileriz!!
AHHHHHH
KAFAM
Mert “Oğlum ben oldum olalı böyle dayak yemedim lan.”
Mete “Oğlum öldürmeden gittiler.”
Mert “Keşke onu da yapsalarmış.
Mert “En azından acı çekmezdik.”
Kahramanlarımız eve zor yürüdüler.
Mert “Mete anahtarı aldın dimi?”
Mete “Yooo”
Mert “Ben senin kafana!!!!!!”
Mete “Siktirrrrr!
