Yavaş adımlarla geçip parktaki her zaman oturduğum banka oturdum.
Evet bende o klişe kitap karakterlerdenim.
Yalnız,sevimsiz ve dışlanan.
Hemde hep dışlanan.
7.sınıftan önceki yaz tatitilinde çocukluk arkadaşımla olan bütün bağları koparmıştık.
Bu onun seçimiydi.
Şu anda 12. Sınıfım desem yalan olur.
Yaz bittimi üniversite için Ankara'ya gideceğim.
Tamam İstanbul'a çok uzaktı.
Ama olsun!
Kimse beni çocukluk hayallerimden ayıramaz.
Hukuk okuduktan sonrada psikolog olacağım.
Zaten psikologta hukukta var.
Araştırmalarıma görede insanlığa göre hukuk ve psikoloji ne kadar birbirleriyle alakasız görünselerde çok ilgili şeylermiş.
1 senede staj yapacağım.
Aslında Ankara hukuk çıkmamıştı.
Ankarada özel bir üniversitede kayıt yaptırtmıştım.
İlk okul, ortaokul ve lise yıllarımın hepsine bir sünger çekmiştim.
Eğer üniversiteye başlamadan ilk önce eski okul anılarımı silmeseydim hep öyle kalacaktım.
İçine kapanık, utangaç ve dışlanan.
İlk önce bunu kreşten sonraya yani 1.sınıfa ertelemiştim.
Sonrada ilk okuldan sonraya yani ortaokula onda da olmadı. Bende liseye erteledim. Onda da olmadı.
Bende artık siktir lan!
Deyip şimdiden bir sünger çekmiştim.
Orada hiç kimseye boyun eğmeyeceğim.
Zorunda olsamda okulumu dondururum.
Sonra tekrar başlardım.
Tekrar mı oldu? Tekrar okulumu donduracağım.
Ne olursa olsun artık insanlığa boyun eğmeyeceğim.
