İçeriğe geç

İSİMSİZ

Bölüm 14 · 1 dk okuma

İSİMSİZ

Bölüm 14

14. Bölüm.

******'dan

Kıvanç'tan anında geri çekildim.

"Sana sarhoş cesaretinle gelme demiştim."

Dedim.

O bana sanki en sevdiği oyuncağını almışım gibi baktı bana.

"Öyle istiyorsansa öyle olsun."

Dedi ve arkasını dönüp gitti.

O böyle gidincede içimdeki vicdan sızladı.

Lağnet yağsın içindeki vicdana.

Duşumu hızlı bir şekilde aldım ve hiç giyinmeden bornozla yattım.

**********

Ders gireceğim salona girip dersin başlamasını bekledim.

Daha ders başlamadan yanıma bir kız geldi.

"Profesör Kıvanç seni bekliyor."

Kafamı onaylarcasına salladım ve ayağa kalktım.

Çantamı tekrar aldım ve ilerleyip salondan çıktım.

*********

Odanın kapısını çalıp içeriye girdim.

"Beni çağırmışsınız."

"Evet, gel otur."

Masanın önündeki koltuklardan birine oturdum.

"Hafta sonu yetim çocukların yanına gideceğim. Gelmek ister misin diye sorucaktım."

Bir tur düşündüm.

Hafta sonuna iki gün vardı.

Çocukarı severmiydim?

Yani böyle abartcak kadar sevmiyordum.

Çocukları sevmem, çocuktan çocuğa göre değişiyordu.

Yani bir şımartılmış ve şom ağızlı çocuklar var bide sesi soluğu çıkmayan akıllı çocuklar vardı.

Yani yanına gideceğimiz çocuklarında anne ve babaları olmayacaktı. Ee zaten çocuğu anne ve babalar şımarttıklarına göre gidebilirim.

Gülümseyerek kafamı olumlu anlamda salladım, "olur gelirim," dedim.

Oda gülümsedi.

Yurt'un garajında 18. Numaranın önünde bekle beni saat 1:50 civarları.

Kafamı tekrar olumlu anlamda salladım.

"Tamam."

"Çıkabilirsin."

Ayağa kalktım ve dışarıya çıktım.

İçimde sebepsiz yere bir heyecan vardı.

Bölüm sonu

2 yorum

  • Ya hiç ayrıntıyla anlatmamıssın ki kızım ***** koyul başka sahneye geçiyorsun ve çok kısa be buğgh

    1Yanıt