Gece yarısı nefes nefese uyanmıştım. Kabus gördüm sandım ama gerçekten yasananları hatırlayınca kendime gelmem biraz uzun sürdü.
O akşam kendi kendime uzun uzun düşündüm
Nerede hata yapmıştım?
Hata gerçekten bende miydi?
Tüm suç bende miydi?
Tek yapmak istediğim tüm sevgimi ve ilgimi Erene vermekti. Başaramadım mı yani?
Ona sevgim yetmedi mi?
Daha ne yapmamı istiyordu bu cocuk?
Daha bir sürü sorularla kafayı yemiştim.
Benim sevgim yetersiz geliyorsa bir daha kimseye sevgimi vermeyeceğim.
Ertesi gün hasta numarası yaparak okula gitmedim. Normalde annem numaralarımı yemezdi ama galiba yüzüm çok solgun durduğu için bugünlük izin vermişti.
Okul çıkışı saatine dogru yeni uyanmıştım ve telefonuma bir sürü bildirim gelmişti. Normalde günümün 10 saatini telefonumda geçirirken bugün elime almamıstım bile. Yarında okula gitmek istemiyordum ama devamsızlıgım fazlaydı. Mecbur gitmiştim.
Gittiğim gibi boynuma Engin ve Kuzey atladı.
Engin: İyi misin Poyraz? Niye acmadın aramalarımı? Ne kadar endiselendik farkında mısın?
Poyraz: Abartmayın ya bir gün telefona bakmayı unuttum o kadar
Kuzey: Dün gelmemen iyi olmuş zaten
Poyraz: Niye ki
Kuzey: Dün orospu cocugu herkese seker dağıttı. "Allah beni kurtarmıs, hem birinden kurtardı hemde bu okuldan" dedi. OROSPU COCUGU HER AKLIMA GELDİGİNDE SOVESİM GELİYOR-
Atakan: Sakin ol yavrum:)
Kuzey: Çek elini omzumdan
Atakan: Neyse, cidden öyle dedi. Başka bir okula nakil aldırmış. Demek ki zaten ayrılmak aklındaymısta soylememis erkenden.
Engin: iyi yandan düşün, artık onu görmek zorunda kalmayacaksın.
Poyraz: Aynen, neyse. Benimle kantine gelsenize
Bu normal sorum kuzeyleri sasırtmıstı, herhalde baska bir sey dememi bekliyorlardı. Ama daha fazla soru sormadılar, hepsi benimle geldi.
Sene sonuna doğru son sınavımız vardı. Ve benim notlarım iyice düşmüştü önce ki sınavlarda.
Annem bunu fark etmiş olmalıydı ki bir akşam yanına cagırdı beni
Elif: Poyraz, bu notlar ne oglum
Poyraz: Ne varmıs anne
Elif: Sen iyice coktun yarıyıl tatilden sonra, iyi misin bak? Birsey yasandıysa benimde ogrenme hakkım var
Poyraz: Hayır anne, fazla düşünüyorsun.
Elif: Peki öyle olsun madem. Benim bu Gün grubunda bir arkadasım var Meltem. Onun oğlu varmış seninle yaşıt. Aynı okula gidiyormuşsunuz, notlarıda pek iyiymiş. Dedim ona benim oğlumla beraber calıssa olur mu diye, niye olmasın dedi.
Yarın bizim eve oglu gelecek. Uslu uslu dur tamam mı? Cocuk sana bedavadan ders calıstaracak. Eger notlarını duzeltmezsen sene sonuna kadar sana yaz tatili boyunca telefon yasağı vericem.
Poyraz: Anne ya saka mısın
Elif: Düzgün konus
Poyraz: Niye elalemin cocugunu yoruyorsun. Kendimde düzeltebilirim.
Elif: Aynı cümleyi önce ki sınavında da söyledin ve sonucu herseyi açıklıyor Poyraz. Oglum iyiliğin icin diyorum hadi kırma Anneni
Poyraz: Peki anne nasıl istersen
Lafı daha fazla uzatmaması icin odama hızlıca girip yatagıma yatmıstım. Hiç ugrasmak istemiyordum ama canım telefonum benim için herkesten daha kıymetliydi. Onu kaybedemezdim...
