İçeriğe geç

Işık Yanılması

Bölüm 4 · 4 dk okuma

Işık Yanılması

Bölüm 4

#4

Şaka sandım ama gerçekti.

Eren bana çıkma teklifi etti.

Ve asıl beni sinirlendiren şey ona kızamamamdı.

Eğer başka biri bunları söyleseydi bana, söyledigi gibi ona tekme atardım.

Ama bunları söyleyen Eren.

Ona kızamadım. Kızamam.

Bir süre öyle kaldım ve en son derin nefes alıp konustum

Poyraz: Galiba bende senden hoşlanıyorum.

Eren: Ne? NE?! Ciddi misin? Gerçekten mi? Şaka yapmıyorsun değil mi?

Poyraz: Niye yapayım aq mal mısın

Söyler söylemez hemen bana sımsıkı sarılmıştı. Öyle sıkı sarılmıştı ki nefes alamıyordum.

Poyraz: Eren.. Eren! Bırak beni. Nefes alamıyorum

Eren: Ay, kusura bakma. Çok sevindim suan. Cıkma teklifimi kabul ettin demek oluyor değil mi

Poyraz: Evet, ettim.

Tekrar sarılmıstı. Ama bu sefer daha nazikti.

Okullar tekrar açıldığında ikimiz ilişkimizi saklamamaya karar verdik ve arkadaşlarımıza söylemiştik. Hepside cok sasırmıstı, Engin dışında.

Engin: Abi bu cocuk harbi salak

Poyraz: Niye aq sevgilin yok diye aglama

Engin: Sevgilim Eren gibiyse olmasın tabi ki amk

Kuzey: Engin haklı aq

Atakan: Oglum gül gibi cocuksun sana baska cocuk mu yoktu amk

Poyraz: Ya ne varmıs Erende aq niye bu kadar karsı cıktınız

Engin: Karşı cıkmadık kanka, sen mutluysan bizde mutluyuz

Kuzey: Yok ben degilim

Poyraz: Niye aq

Kuzey: Yakısmıyorsunuz kanka. Mesela senin yanında ben olsam herkes kabul eder evet yakısıyorsunuz der ama Erenle sen-

Poyraz: Ne sacmalıyon aq bi sus

Engin: Sen kuzeyi kafana takma o herzaman ki gibi nefes israfı. Neyse sen yine de fazla bağlanma Eren'e ilk haftadan. Onun cevreside bie garip zaten. Her zaman dikkatli ol

Poyraz: Niye bu kadar endiselisiniz anlamadım ama peki, gonlunuz ne istiyorsa.

Bir kaç ay Erenle olan ilişkim güzel geçmişti. Beni hep ön plana koyuyordu. Beni mutlu ediyordu. Ama şu son günler bulusmak istedigimde hep bir bahaneler uyduruyordu. Bahane soylenmekten nefret ediyordum ve bunu en iyi Eren bilirdi. Ona ragmen beni ekip yüzüme yüzüme bahane söylemesi sinirime dokunmuştu.

Bende onu zar zor ikna edip buluşacağımız gün ekmiştim. Gidip kuzeylerle internet kafe de takılmıstım.

O gün şansım çok iyi degildi galiba cunku aynı internet kafe de Erenin yakın arkadasları vardı ve ben onları fark etmemistim.

1-2 saat sonra kafeye benim ismimi bagırarak giren bir gölge vardı.

Daha dikkatli baktıgımda bu gölge Erendi.

Beni nasıl bulduğunu anlamamıstım ama nedense tırsmıstım.

Eren hızlı adımlarla direkt yanıma gelip sıkıca bileğimi tutmustu.

Eren: İlk önce buradan cıkalım, daha sonra bedelini odetecegim.

Bileğimi öyle sıkı sıkıyordu ki acıdan baska birsey hissetmiyordum

Poyraz: Ya bıraksana bileğim acıyo!

Eren tabi ki dinlememişti beni. Beni kafe dısına kadar sürüklemeye calısırken Kuzey dayanamayıp Erenin yüzüne yumruk atmıstı.

Eren bileğimi bırakıp sinirle kuzeye bakmıstı

Eren: Karışma ilişkimize

Kuzey: Herkesin içinde manitanı acıtman zaten senin nasıl biri oldugunu gosteriyor.

Eren: Ne demek istiyorsun lan sen

Diyerek kuzeyin yakasına yapışmıştı.

Bende aralarına girmeye calısmıstım.

Poyraz: Eren! Eren yapma! Bu sen değilsin Eren! Gözlerimin içine bak! Nolur sakinleş, benim için sakinleş.

(Burada dayanamadım cok pis cringeliyorum, nys iyi okumalar)

Eren: Çekil aradan Poyraz! Önce bu lavuga haddini bildiricem, sonra sıra sana gelecek.

Diyerek beni kenara itmişti. Tam o sırada kafeye Atakan girmişti. Olanları gördüğü gibi elindeki posetleri yere bırakıp hemen Erenin yakasına yapısmıstı.

Atakan: O pis ellerini Kuzey'in üstünden CEK LAN

diyerek kafa yumrugu atmıstı.

Erende benim gibi yere savrulmuştu.

Atakan erene ikinci bakışta atmadan hemen arkasına donup kuzeye bakıyordu.

Atakan: İyi misin? Yaralandın mi?

Kuzey: Bırak beni, Poyraza yardım etmemiz lazım

Diyerek yanıma gelip ayağa kalkmama yardim etmislerdi.

O sırada Erende ayağa kalkmıstı ve arkasında arkadas grubu bana pis pis bakıyorlardı

Önüme Kuzey ve Atakan geçmişti.

Eren: Poyraz, aşkım. Gel hadi benimle. Güzelce konusup anlaşalım.

Poyraz: Cok gec Eren. Güvenimi tamamen kaybettin. Bir daha bana aşkım deme. Senden ayrılıyorum

Eren ondan ayrıldıgımı soyler söylemez kafayı yemis gibi kahkaha attı.

Eren: Sen mi benden ayrılıyorsun? Poyraz ne dediginin farkında mısın? Hem suçlu olup hem de nasıl once benden AYRILIRSIN?!

Poyraz: Pardon da sucum ne

(Pardon pardon pardon victoria siktır)

Eren: Sucun ne söyleyeyim mi? Benim erkek arkadasın oldugunu unutman, hep arkadaslarınla vakit gecirmen, beni ekmen. Tıpkı bugun yaptıgın gibi. Sanki benimle degilde arkadaslarınla cıkıyorsun. İlgin hep başka bir yerde ama hiçbir zaman bende değil. Seninle çıkmak sanki gölge altında kalmak gibi hissettiriyor.

Poyraz: Ne demek istiyorsun acık konus

Eren: Sen hiçbir zaman bana ait değildin Poyraz. Herkes seninle ilgilenmek istiyor herkes seni istiyor. Sen kimseye ait olamayacak kadar herkesin odağındasın.

O an tüm kafe sessiz olmuştu.

Elimin buz gibi oldugunu hissettim. Aslında dediği hersey yalandı. Asıl Eren arkadaslarıyla vakit gecirip beni ekiyordu ama son cümlesi nedense beni çok etkiledi.

Eren: Buraya kadarmış Poyraz. Önce ben senden ayrılıyorum. Bir daha da önüme cıkma.

Diyerek arkadaslarıyla kafeden ayrılmıstı. Kuzey onların arkasından gitmeye calıstı sinirle ama Atakan onu durdurmustu.

Atakan: Kuzey sakın, yapma. Uslu dur

Kuzey: Ne dedigini duymadın mı? Orospu cocuguna bak.

Diyerek bana baktı. Sakince sırtımı okşadı.

Kuzey: İyi misin? Onun dediklerini ciddiye alma.

Hafifçe gülmeye calıstım ama gülemedim.

Poyraz: Bilmiyorum. Eve gidip uyumak istiyorum. Size iyi eğlenceler.

Diyerek hızlıca kafeden çıkıp dogru eve gitmisstim. Girer girmez annem bana yemek masasına oturmamı soylemisti ama hiç iştahım yoktu. Yorgunum diyerek yatagıma yatıp uyuya kalmıştım.

Bölüm sonu

2 yorum