Arabadan inip eve doğru ilerledik. İçerisi dışardan göründüğünden daha iyiydi. Yengem zil gibi bir şeye bastı ve hemen mutfak olduğunu düşündüğüm yerden bi kadınla bir genç geldi. Diğer kız kadının çocuğu olmalıydı ve sanırsam hizmetçiydiler.
- Buyrun efendim
- Mari bu gördüğün minik kız artık bizimle yaşayacak. Onunla en iyi şekilde ilgilenmeni istiyorum. En azından yedi yaşına kadar.
Diyip sırıttı. Buda ne demek oluyor diye sormayı düşündüm ama vazgeçtim. Açıkcası çokta umrumda değildi. Kadın bana acıyan gözlerle bakmıştı. Nedenini anlayamadım ama galiba annem ve babamı biliyordu diye düşündüm. Kadın elimi tuttu ve tam merdivene yönelmişken yengem “yarında kıza bişiler al” demişti. Adının mari olduğumu öğrendiğim kadın(yengem öyle sesleniyor) beni yukarıda bulunan büyük bir odaya getirdi. Oda pek çocuk odasına benzemiyordu ama bu pekde sorun değildi. Mari beni yatağa yatırdı “saat çok geç oldu güzel hanım, uyuma vakti” diyip gülümsedi ve beni anlımdan öpüp gitti. Tam o an işte annemin ve babamın yokluğunu hissettim. Annem ben beş yaşlarındayken her gece gelip anlımı öper ve giderdi. Babamla sanırım beni sevmezdi ama vurmazdıda. Sadece bağırır çağırırdı. Altı yaşına geldiğimde annem ve babamın kavgaları artmıştı. Artık annem beni öpmüyordu. Meşguldür diye düşünüyordum taki o güne kadar. Bi gece yine her zamanki gibi kavga seslerine uyanmıştım. Bu sefer sesler diğer günlere göre daha yüksekti. Merak edip merdivenlere inmiştim. Onların beni görmeyeceği bir basamağa oturup konuşulanları dinledim. Babam anneme “o kız hiçbir işe yaramıyor. En azından satıp para kazanalım” .” sen delirdinmi, ne dediğinin farkında mısın” daha fazlasını dinlemek istemedim hem çocuk nasıl satılıyordu ki. Anlamadım ama şu varki o günden sonra annem ve babam her zaman kavga etti. Hepside genelde benim yüzümden di. Artık annem de bana olan sevgisini kaybetmeye başlamıştı.
Düşüncelerimden dayımın sesiyle ayrıldım. Yatağımın kenarında oturduğunu yeni fark ediyordum. Ne ara gelmişti?
- Ee alışabildinmi, burada daha güzel bi hayatın olucak. Bu kadar parayı nasıl kazandığımızı merak ediyor olmalısın ama merak etme yakında öğrenirsin diyip gitti.
Daha fazla düşünmek istemediğim için me dediğini anlamaya çalışmadım ve yatağa uzanıp uyumaya çalıştım.
Sabah Mari’nin kızı olduğunu düşündüğüm genç odanın kapısını tıklatıp içeri girdi. Çoktan uyanmış yatakta boş bi şekilde uzanıyordum. Genç kız “ kahvaltı hazır yengeniz ve dayınız sizi bekliyor. Dilerseniz banyoya gidip yüzünüzü yıkamanıza yardım ediyim.” Başımı olur anlamında salladım. Çok geçmeden kahvaltı masasına oturmuştuk. Daha doğrusu ben oturdum çünkü geldiğimde dayım ve yengem oturmuş beni bekliyordu. Bende oturup hep beraber yemek yedikten sonra dışarıdan bi şöför geldi. Elinde dolu dolu poşet vardı. “Lara hanımın giysilerini aldık Merve hanım. Merve ismini duyumca garibime gitti. Dayım ve yengemin ismini bilmediğimi o an fark ettim. Ama zaten dayı, yenge diyeceğim için merak etmiyordum. “Mari’ye ver odasına götürüp dolaba yerleştirsin”. Sonra dayıma dönüp “ Cevdetcim bana biraz para verir misin” “daha geçen gün vermiştim ama neyse tamam”