~•~ Birkaç gün geçmişti, o günden sonra birkaç gün hala atlatamamıştım. Siyah düzve uzun saçlarımı tararken akşamki davet için hazırlanıyordum. Babam ölmeden önce herşeyi bana bırakmıştı onlarca şirket... onlarca arazi ve onlarca çiftlik. E bunları yönetmek de bana düşüyordu. Bu akşamki konukların yüzünü görmek dahi istemiyordum ama zorundaydım işte.
Siyah uzun ve yırtmaçlı elbisenin altına siyah stilettolarımı giyip evden çıktım. Davet salonuna geldiğimde gözüme çarpan ilk kişi o adamdı. Kimdi neyin nesiydi bilmiyordum ama o takım elbisenin içinde harika görünüyordu.
Bir adam elini sıkmak için önüme geldiğinde gözlerimi o taraftan ayırdım. Karşımda kocaman bir holdingi sahibi duruyordu.
Kerem Bey...
Şahsen bu adamı gözüm baştan beri hiç tutmuyordu. Çünkü babamın cenazesinde yoktu babamın ölmesini beklediğine emindim. Tek amacı şirketimizle işbirliği yapmaktı.
"Merhabalar, Gökçe hanım"
"Merhaba, sizi babamın cenazesinde göremedim bir sorun mu oldu? " Dedim "İşim çıkmıştı işte"sesinde alay vardı.
Benimi küçümsüyordu bu piç?
"Lütfen benimle konuşurken üslupunuzu takının" Dediğimde küçümseyici bir şekilde güldü"Pardon, yeni patron sendin değil mi? " Kolunu omzuma atınca ürperdim bu his... Bir yerden tanıdıktı bana yaklaşıp"Bugün.. Güzel görünüyorsun "dedi ve uzaklaştı ona baktığımda yüzünde bir gülümseme vardı... Rahatsız ediciydi.
Tam küfür ediyordum ki elimden tutulup arkaya çekildim "Sevgilim bir sorun mu var? " Arkamı döndüğümde anladım bu o adamdı gizemli adam.