---
Gökhan, Adana'dan hızla İstanbul'a dönmüş ve eve yaklaştığında, dışarıda beklenmedik bir çatışma sesi duydu. Aracını durdurup çevresine dikkatle bakarken, birkaç sokak ötede silah sesleri yükseldiğini gördü. Kalbi hızla atmaya başladı ve ani bir kararla araçtan inerek olay yerine doğru ilerlemeye başladı.
Ali, Berktuğ'un adamlarıyla sert bir çatışma halindeydi. Gökhan, silahını hazırda tutarak durumu değerlendirdi. Aniden, Ali'nin gözlerinin kendisine döndüğünü fark ettiğinde, Gökhan silahını ona doğrulttu, onu düşman olarak görerek.
Gökhan: "Kim bu adamlar? Sen kimsin? Ne oluyor burada?"
Ali (sakinleşmeye çalışarak): "Gökhan mı? Sen misin bu?"
Gökhan, silahıyla bir adım geri çekildi, hâlâ tetikte ve şüpheli bir şekilde.
Gökhan: "Kim olduğumun önemi yok. Ne oluyor burada?"
Ali (hızla): "Berktuğ'un adamları. Senin yüzünden Saray'ı kaçırdılar."
Gökhan, şaşkınlık ve endişe içinde başını salladı. Anlamaya çalışırken, Ali onu daha güvenli bir yere çekti.
Ali: "Berktuğ seninle iş yapacaktı ama senin mallarına polisler el koymuş biri seni ihbar ettiğimi öğrendiler. Bu yüzden intikam aldılar ve Saray'ı kaçırdılar."
Gökhan, bu açıklamayı duyunca derin bir endişe ve pişmanlık hissetti. Silahını yavaşça indirdi.
Gökhan: "Benim yüzümden mi?"
Ali, başını önüne eğdi ve sinirli bir şekilde konuştu.
Ali: "Evet, senin yüzünden. Şimdi Saray onların elinde, ne yapacağımızı bilemiyorum."
Gökhan, kendini suçlu hissederek başını salladı. Bu durumun sorumluluğunu taşıdığı için derinden etkilendi.
Gökhan: "Nasıl yardımcı olabilirim? Yada siz bana neden yardımcı oluyorsunuz ?"
Ali, ciddi bir şekilde Gökhan'a baktı.
Ali: "Seninle konuşmamız gereken bir şey var."
