Taşınıyorduk,evet resmen böyle demişlerdi pf çılgınlık bu! Yeni insanlar tanımaktan,insanlardan nefret ediyordum!ve asıl kötü olan şey babam bizimle gelmiyordu annem (annem olduğuna dair şüphelerim vardı),kardeşlerim ,anneannem kardeslerime bakmak icin gelicekti çünkü annemin lanet olası çalışma sevdası yüzünden olmuştu bunlar beni tek anladığını düşündüğüm beni tek mutlu hissettiren sevgisini gösteren kişiden ayrı kalıcaktım,hayîr istemiyordum ama başka şansım yoktu,arkadaşlarımı mutluluğumu her şeyimi orda bırakmıştım taşınırken.
Yeni biryere taşınıyorduk tekrardan ama bu olay bende 3yıl belkide daha fazla sürecek travmalar oluşturacaktı...
Isparta evet buraya taşındık benim gözümde dünyanın en uğursuz yeriydi.