"bak şu anda her şey çok karmaşık geliyor olabilir"dedi Mary.
"A-ama nasıl?"
"Her şeyi açıklayacağım söz veriyorum!"
"Açıkla o zaman!"
Mary iç çekti ve tozlu,eski bir koltuğun üzerine oturup eline o resmi aldı.
"Sen benim ilk çocuğum değildin"
Bunları duyunca şok oldum! Ağzım açık kaldı resmen.
"Onlarda tıpkı senin gibi o kuyuya atılmıştı,yanlız,kimsesiz ve yetimlerdi,onları bulduğumda vicdanım onları terk etmeye el vermedi ve onları kendi çocuğum gibi bir büyücü olarak büyüttüm"
Devam etti:
"Ta ki onlar kendilerinin aslında benim çocuğum değilde başka bir sürünün çocukları olduklarını öğrenene kadar..."
"Peki sonra noldu?"
"İçlerinde terk edildikleri için bir öfke ve intikam hırsı çoğaldı"
"Ve sonra kendilerine 'kara kuyu pandomimleri' demeye başladılar ve gerçekten de öyle olmuştu;yaptıkları saldırılar görünmezdi! Nereden veya kimden geldiği gözükmüyordu!"
Ve ağlayarak devam etti:
"Ve bende onların çok tehlikeli olduklarını anlayınca onları kara kuyuya hapsettim"
"O zaman o gördüğüm kara kuyu onların tutulduğu kara kuyu mu?"
"Sadece onların değil! Ailesi tarafından kabul görmemiş veya senin gibi vampirler tarafından lanetlenen kişilerde var orada"
"Peki kara kuyu pandomimleri neden oraya atıldılar?"
"Tehlikeli oldukları için ama ben bir aptal gibi onları oradan çıkarıp büyüttüm!"
"Peki o vampir çocuk kimdi?"
"O normal bir vampir onun pek bir olayı yok ama kara kuyu pandomimleri eğer serbest kalırsa yeryüzündeki kimse onları durduramaz!"
"Nasıl serbest kalabilirler ki?"
"Kara kuyu her 100 yılda bir içini boşaltıyor yani içindekileri dışarı atıyor ve korkarım zaman dolmak üzere! Eğer gelirlerse kimseye acımazlar! Önlerine gelen herkesi öldürücekler!"
"Adları bile hala aklımda; Olivia, Katherine,darius ve hadrian"
"Tamam Mary üzme kendini yemin ediyorum ki bu kara kuyu pandomimleri bize hiçbir şey yapamiyacaklar!"
"Umarım..."
Aşağı indik ve Mary kendini yatağa attı.
Bende odama çıktım ve bu kara kuyu pandomimleri ile nasıl başa çıkacağımı düşündüm.
Bir türlü aklıma bir şey gelmiyordu! Atışlarını göremediğim bir büyücülere ve cadılara karşı nasıl kendimi savunabilirdim ki!?
Ben odamda düşünürken penceremde tıklatma sesi duydum,pencereye doğru yürüdüm ve baktığımda ne göreyim!; o aptal vampir!
"Gene ne istiyorsun!?"
"Oh sakin ol ne kızım! Buraya işbirliği yapmaya geldim"
"Sana nasıl güvenebilirim!"
"Çünkü onlardan bende korkuyorum! Onlar sihir boyutunun en güçlü büyücülerinden biri ve eğer serbest kalırlarsa kim bilir bana ve sürüme naparlar!"
"Peki ne yapabiliriz ki?"
"Kara kuyuyu biliyorsun heralde? İşte oraya gidip hem karak kuyuyu hemde içindekilerini yok edicez! Zaten onlar şu anda o kuyuda uykudadırlar"
"Evet sürüsü tarafından kabul edilmeyen veya tehlikeli ve lanetli insanların gittiği yer ama bu planın işey yarayıcağından eminsin öyle değil mi?"
"Ah doğru ya sende oraya atılmıştın ve evet gayette eminim "
"Senin süründekiler yüzünden! Ne cüretle benimle böyle konuşursun seni erkek varlık!"
"Aha doğru ya! Siz kurt insanlar çok kindarsınız bizimle bağı olan hatta bizim dokunduğumuz herşeyden nefret ediyorsunuz senide bu yüzden attılar! Ahhaha"
"Bana bak yarasa eğer kurt formuna dönüşüp seni yememi istemiyorsan kapa çeneni!"
"Tamam kapıyorum"
Kulübeden çıktım ve vampir çocukla birlikte kara kuyuyu bulmaya gittik.
"Bu arada ben Lucas kendimi tanıtmadın sanıyorsam,19 yaşında ve yakışıklıyım!"
"Hıh iyi deneme ama ben sana bakmam!"
Kaşlarını çattı ve sinirli bir şekilde baktı.
"Siz cadıların güçlü olduklarını duydum,bana gücünü gösteririr misin?"
"Elbette! Bak ve büyü nasıl yapılır gör!"
Kollarımı açtım ve odaklanmaya çalıştım ama bir türlü odaklanamadım ve yanlışlıkla bir enerji topu fırlattım Lucas a doğru.
Lucas son anda kaçtı ve:
"Beni yok etmeye mi çalıştın yoksa odaklanmaya mi!?"dedi.
Utandım ve hiçbir şey söylemedim.
Biz böyle ilerlerken ayağım bir şeye takıldı ve baktığımda sonunda bulmuştuk!; kara kuyu.
"Aferin sana Emily!"
"Hadi o zaman yok edelim şu kuyuyu"
"..."
"Hayır"
"Ne!?"
"Sana hayır dedim!"
"Ama ben sandım ki-"
Lucas sözümü böldü.
"Ahahah Seni salak cadı!"
"Ne!?"
" kara kuyuyu bulduğun için teşekkürler ama şimdi yolumdan hemen çekil!"
O an olan herşeyi anlamıştım.
"Asla!"
"Bunu zorlaştırma Emily!"
"Onlara çalışıyordun değil mi? Başından beri beni o kuyuya ulaşmak için kullandın!"
"Evet sanırım sonunda fark ettin"
"Mary asla bir vampire güvenme demişti meğersem haklıymış"
"Evet bence de"
"Peki bunu neden yapıyorsun ve adımı nasıl öğrendin!"
"Adını Mary sayesinde öğrendim ve senin hakkında çok şey öğrendim Mary sayesinde!"
"Ne?"
"Bilmiyor musun? Vampirlerin düşünce okuma yeteneği var! Ve zaten bu yüzden o kara kuyu pandomimlerini öğrendim seni bilmem ama ben yok olmak istemiyorum"
"Ve bunu neden yaptiğima gelirsek; eğer birisiyle savaşamıyorsan onu kendinle dost yap!"
"Yani kara kuyu pandomimleri ile dost olup onların kendini yok etmemesini mi sağlıyacaksın! Aptal kara kuyu pandomimleri vampirlerden de nefret ediyor!
"Seni duyamıyorum tatlı şey"
"Tatlı şey senin babandır!"
Onun yüzüne bir yumruk attım.
"Yeter!"dedi ve beni kara kuyu ya doğru itmeye başladı.
Onu geri ittim ve kulübeye doğru koştum;Mary ye haber vermeliydim olanlar hakkında.
Lucas kara kuyunun derinliğine bakıp:
"Kara kuyu pandomimleri! Size sesleniyorum ben Lucas! Siz buradan çıkıca sizinle çok iyi işler başarıcaz!"
Bunu der demez süre dolmuştu ve kara kuyu içindeki herşeyi boşlatmaya başladı ve evet onlarda çıktı;kara kuyu pandomimleri.
BÖLÜM SONU