Ben Emily normal bir hayatı olan normal bir Kurt kadınım.
Geceleri ava çıkıyor,yemek buluyor ve o kötü kalpli vampirlerin bizi bulmamasını umuyoruz.
Bir gün yine aynı rütin i devam ettrirken bir vampir ile karşılaştım.
Ondan olabildiğince uzak bir yere kaçmaya çalıştım ama son sürat hızla bana yetişti,kolumdan bir ısırık aldı.
Ben acı içinde kıvranıyordum ki sürü liderimiz olan babam hemen yardımıma koştu.
"Emily!"
Vampir bana sert bir bakış attı ve yarasa'ya dönüşerek kaçtı.
Babam hemen beni kucakladı ve sürümüzün yaşadığı mağara ya götürdü.
Annem ağlıyordu nedenini bilmiyordum.
Babam bana bakıp:
"Olamaz o onu ısırmış!" Dedi.
Annem de:
"Hayır! Benim küçük meleğimi oraya atmayın!" Dedi.
Ve bundan sonrasını hatırlamıyorum beni nereye attılar yada neden attılar bilmiyorum.
Tek bildiğim şey o günden bu yana beni mary denen bir cadı'nın büyütmesiydi.
Mary seslendi:
"Emily! Hadi aşağı in yemek hazır!"diye bağırdı.
"Geliyorum anne!"dedim ve merdivenlerden iniyorken ayağım kaydı ve merdivenlerden seke seke düştüm.
Üvey annem güldü:
"Ahhaha Emily yine her zamanki gibi sakarsın!"dedi.
Bende başımı tutarak güldüm.
Bir kulübe de yaşıyorduk ama normal kulübeler gibi değil aşırı büyüktü.
Kahvaltı da;patates kızartması,köfte ve kola vardı,evet Mary bir cadıydı ama damak zevki iyiydi.
Sohbet ede ede yedik.
Köfte çok lezzetliydi,patates de öyle! Hepsini bir çırpıda yiyip dışarı hava almaya çıktım.
Ormanda yine herşey aynıydı;kuşlar cıvıldıyor,böcekler cıvıldıyor,rüzgar yaprakları sallıyor.
Çok sıkıcıydı! Benim aksiyon'a ihtiyacım vardı!
Bu yüzden kurt formuna dönüşüp hayvanları kovalamaya başladım.
Hepsi çok tatlı bir sekilde koşuşturuyordu.
Tabi ki de amacım onları öldürmek değildi;kaos çıkarmaktı!
Bir geyik o kadar komik kaçıyordu ki özellikle onu kovalıyordum.
Ama aniden bir kuyuya çarptım;o kuyuyu nasıl görmediğimi yada o kuyunun orda ne aradığını bilmiyordum,yıllardır burada yaşıyoruz ama bu kuyu'yu hiç görmemiştim.
Eğildim ve kuyu'nun içine baktım; hiçbir şey yoktu sadece karanlık vardı.
Belki Mary bunun ne olduğunu biliyordur diye Mary'nin yanına gittim.
Mary ye:
"Hey anne! Ormanda gezerken bir kuyu buldum ama bu kuyu'yu daha önce hiç görmedim!"dedim.
Mary bana ilk başta inanmadı:
"Hadi ama Emily! Sen 19 yaşındasın bir çocuk değilsin! Bu şakaların komik olmadığını sende biliyorsun!"dedi.
Bende ona:
"Bu bir şaka değil o kuyunun altı gözükmüyordu!"dedim.
Mary nin yüzündeki gülümseme aniden silindi.
"Göster bana o kuyuyu"dedi.
Onunla birlikte o kuyuyu gördüğüm yere geri gittim ama bir de ne göreyim!
O kuyu dan eser yoktu.
Mary bana kızgın bir şekilde bakıp:
"Bu hiç komik değildi!"dedi ve gitti.
Ben şaşkına döndüm! Bu nasıl olabilirdi!?
Yanlış gördüm diyicem ama değil ben o kuyuya dokunmuştum hatta çarpmıştım!
Yanımdan bir yarasa geçti:
"Sende gördün değil mi onu?"dedi.
Ben:
"Ne! Kim var orada!?"dedim.
O yarasa yine gelip:
"Onlar geliyorlar!"dedi.
Ben:
"Kimler!?"diye sordum korkuyla:
"Onlar..."dedi yine o yarasa.
Ama ben sonuna kadar orada kalmadım ve kaçtım çünkü çok korkmuştum.
Hemen kulübe ye gidip odama girdim.
Bir de ne göreyim!
Odamda bir vampir var!
"Vampir var!"diye bağırdım korkuyla.
"Niye kendi türünde birisinden korkuyorsun?"dedi sakin bir sesle.
"Senin kim olduğunu bilmiyorum ve bilmekte istemiyorum tek istediğim şey buradan defolup gitmen!"dedim.
Kurt formuna dönüştüm ve onun üzerine atladım ve tam isabet! Onu yüzüne kocaman bir pençe attım!
Oda benim kolumu ısırdı.
Biz böyle kavga etmeye devam ediyorduk.
O bana telekinezi gücü ile eşyalar fırlatıyordu ben ise ona pençeler atıp ısırıyordum.
Tam son hamlemi yapıp onun işini bitirecekken;odaya Mary girdi.
İkimizide telekinezi gücü ile ayırdı;beni yatağa fırlattı o vampir'i de camdan aşağıya fırlattı.
Bana dönüp:
"İyi misin!?"dedi.
Ben baya yaralanmıştım,Mary bana iyileştirme büyüsü yaptı ve yaralarım bir çırpıda kapandı.
Ama aklımda büyük sorular vardı:
O vampir kimdi?o kuyu nun olayı neydi ve neden kayboldu? O vampir bana kendi türünde birisinden korkuyorsun derken ne demek istedi?
Ona olanları anlattım ve bana dönüp:
"Hah artık sana o hikayeyi anlatmalıyım galiba!"dedi.
Bende:
"Ne hikayesi?"dedim.
Oda beni tavan arasına çıkardı;orada eski, tozlanmış,kirli bir örtü nün altında bir resim vardı;
Resimde; 4 tane erkek ve kız çocukları ile sarılan Mary vardı!
Titrek bir sesle:
"Ama nasıl!?"dedim.
BÖLÜM SONU
