ECLIPSE! ECLIPSE!"
On binlerce insanın aynı anda haykırdığı bu isim, koca stadyumu adeta bir deprem gibi sallıyordu. Sahnenin altındaki asansör yavaşça yukarı doğru yükselirken, Akay karanlığın içinde derin bir nefes aldı. Kulaklığından gelen yönetmenin sesi son geri sayımı yapıyordu: "Üç... iki... bir... Çıkış!"
Büyük bir patlama efektiyle birlikte sahnenin dört bir yanından alevler yükseldi ve spot ışıkları doğrudan Akay’ın üzerinde kilitlendi. Stadyumdan yükselen çığlık sesi iki katına çıkmıştı.
Akay, üzerinde gümüş zincirler ve sert hatlara sahip siyah bir deri ceketle sahnenin tam ortasındaydı. Gözlerindeki o soğuk, meydan okuyan bakış dev ekranlara yansıdığı an, seyirciler arasındaki heyecan zirveye ulaştı. Müziğin ilk bas ritmiyle birlikte ECLIPSE üyeleri kusursuz bir senkronizasyonla dansa başladı. Altı aylık uykusuz gecelerin, kan ve gözyaşının karşılığı tam şu an, bu devasa sahnede veriliyordu.
Şarkının köprü kısmına gelindiğinde müzik aniden kesildi. Sadece sert bir alkış ritmi kaldı. Akay öne doğru üç büyük adım attı, mikrofonu dudaklarına yaklaştırdı ve gözlerini doğrudan ana kameraya dikti.
O gece MAMA sahnesinde, canlı yayında milyonlarca insanın gözü önünde kendi yazdığı o Türkçe-Korece rap kısmına girdi. Sesi o kadar derin ve güçlü çıkıyordu ki, stadyumdaki diğer ünlü grupların oturduğu sanatçı tribününde bile herkes bir anlığına pürdikkat ona kesildi. Akay sahneyi adeta ateşe vermişti. Şarkı bittiğinde, ECLIPSE üyeleri ağır nefeslerle son pozlarını verirken stadyum adeta yıkılıyordu. Başarmıştı. İlk Türk idol, dünya sahnesinde rüştünü ispatlamıştı.