Sinem ise çocuğun aksine erkekler ile pek işi olmayan, ağır başlı bir kızdı. Aşırı eğlenceli olmasının yanında nerede ne yapacağını bilebiliyordu. Kendini tamamen serbest bıraktığı sayılı zamanlar oluyordu. İlişki konusunu da ciddiye alıyordu. Gönlü herkese takılan bir kız değildi, öyle herkesi de beğenmiyordu. Hoşlandığı da sayılı kişi olmuştu fakat çok fazla kişiyle de konuşmamıştı. Tam olarak dışarıdan gözüktüğü bir kızdı. Kendi içinde cin gibi düşünse de dışarı karşı olan davranışlarını da her zaman düşünerek atıyordu. Mantıklı olan da buydu zaten. Yanındaki insanlar eğer hemen tepki gösteriyorsa istediği kişiyi destekliyordu fakat bunu çaktırmadan da yapabiliyordu. Kendini ateşin içine atmak istemiyordu. Hem akıllı hem de güzeldi, bebek gibi bir cildi vardı. Yeşil gözleri de bakışlarına anlam katıyordu. Başörtü takıyordu ve güzel bir tarza sahipti. Sinem ve Yağmur arkadaşlıklarında hep birbirlerini de desteklemişlerdi. Yağmur, Sinem’in hoşlandığı çocuk ile aynı dünyaların insanları olmadıklarını biliyordu. Aslında bunu Sinem de biliyordu fakat yine de bu konuyla ilgili eğleniyorlardı. Belki de gerçekten Sinem onunla çok konuşmak istiyordu bilmiyorlardı.
Kızlar hem Sinem ile hem de Yağmur ile sık sık “Siz de konuşursanız eğer neler olur?” diye şakalar yapmaya başlamışlardı bile. Zaten sürekli bir ima ile gülüp eğlenebiliyorlardı. İkisini de sinir etmek onların hoşuna gidiyordu. Birbirlerini kızdırmak eğlenceli geliyordu.
“Şimdi Kerem ve Naz konuşuyor zamanı gelince siz de konuşursunuz.”
“Belki o da yazar konuşursunuz çifte kumrular sizi.”
Naz ise Kerem’e karşı soğuktu ve tersleyerek konuşuyordu. Bu şekilde konuşmasının birkaç sebebi vardı. Hem Naz zaten dobra bir karakterdi öyle cıvık konuşmalar yapmak istemezdi. Erkekler konusunda da nasıl davranması gerektiğini tam olarak çözememişti. Çok çekici bir kız olmasına rağmen yine de bazen bu dobra konuşması yüzünde bu tür şeyler olabiliyordu. Sürekli baskın karakter olmak bir süre sonra erkekleri kendinden uzaklaştırıyordu. Diğer bir sebebi de Kerem’in geçen sene de çok fazla kızla konuştuğu hakkında bir şeyler duymasıydı. Yani sürekli kızları beğenip onlara yazan bir insan olduğunu düşündüğü için, böyle bir insana çok fazla değer vermek aptalca olurdu. Herkesin bir kere konuştuğu bir insan olmak onu havalı yapmazdı, Naz da böyle düşünüyordu. Herkes ile konuşabilecek bir karakterdeyse eğer onun elde edeceği bir kız olmak istemezdi. Zaten eğer bir insan sürekli başka kızlarla ilgileniyorsa ve böyle bir arayış içindeyse eğer sonradan yaptığı o ilişki de zaten onlar için iyi olmuyordu. İlişki yapmak için birini peşine takılmış oluyorlardı. Beraber olduğu bir insana değer bile vermediği bir ilişki ortaya çıkabiliyordı.
En güzel ilişki çeşidi hayattan bir şey beklemediğin zamanda hayatına girip kendine aşık etttiren ilişkiydi. O ilişkiyi yaşamaya başlayacağınız insan, size sevmenin aslında ne kadar güzel bir duygu olduğunu gösterir. Hem sevmeyi hem de sevilmeyi öğretir. Aranızda aşk olduğu kadar hem de sevgi vardır. Aşk bir zaman sonra geçer belki belki ama o sevgi ve değer insanda kalıcı izler bırakır. Gerçekten aşık olduğu zaman da zaten insan kendinden çok o insanı düşünür. Kendine acaba o benim yerimde olsa ne yapardı, acaba şuan da üşüyor mu, yemek yedi mi, gibi bir sürü soru sorar.