Telefonu hemen yüzüne kapatttım adam birkaç kere beni aradı ama ben açmadım. Koşa koşa Duygulara döndüm. Bir hafta boyunca sürekli o adamdan aramalar ve mesajlar aldım ve artık bunu kesmesini süyleyecektim ama nasıl?? Mesaj yazarsam kızgınlığımı ve yüz ifadelerimi belli edemem o yüzden evine gideceğim. Tam bunları düşünürken adam tekrar aradı
-alo (Eylül)
-alo
-kızı…
-pardon sözünüzü kestim ama ev adresinizi alabilir miyim??
-Eylülüm tam onu diyecektim ben alayım senin adresini
-kağıdı koyduğunuza göre siz benim adresimi biliyorsunuz şimdi sıra bende ADRESİNİ VER!!
-tamam kızım sakin ol kızma yaşlı başlı adamım
-Aaa affedersiniz üzgünüm kedim elimi tırmaladı da ondan bir anda bağırdım
-hahahah önemli değil kızım tamam ben konumu attım sana
-teşekkürler
-bir şey değil kızım
kedim elimi mi tırmaladı kedim yok bile. Koşarak mutfağa gittim babamın çakısını cebime attım ve yürümeye başladım evi o kadar uzak değildi benim evimle arası 10 dakika falan sürüyor. Kapıya geldiğimde ister istemez o üç numarayı tuşladım
~112~
tam zile basacaksan kapı açıldı ve adam bana sarıldı. Bi anlık korkuyla adamı geri ittim. Adam anlayışlı bir şekilde
-özür dilerim evladım bir anda sarılmamalıydım ama kendimi tutamadım
-önemli değil ııııı şey adınızı hiç sormadım sizde söylemediniz
-Samet kızım
-önemli değil Samet amca
-hadi kapıda dikilmeyelim içeri buyur hanım kızım
-teşekkürler
^*^yazım hataları için özür dilerim çok aceleyle yazdım o yüzden kısa oldu yeni bölümü yarın veya sınraki gün atarım^*^
