İkimizin Yerine

Burada yalnızdım, kimse görmüyordu. Rahat olmam lazımdı. Çekmeceyi yavaşça açtım. Kilitli minik sandığı araladım. İçine özenle katlayarak koyduğum renkli fuları aldım. Sanki açar açmaz kokusu tüm odama yayılmıştı. Kırık bir tebessüm oluştu dudaklarımda. Sanki kırılacak bir şeymiş gibi ellerim titreyerek kutudan çıkardım. Burnuma yaklaştırıp kokladım. İnanın günler sonra ilk defa nefes aldım. Bu ciğerlerim onun kokusu olmadan aldığı nefesi saymıyormuş onu anladım. Zarif ellerini öper gibi nazikçe, incitmekten korkarak fuları öptüm. Utanmasam ağlayacaktım. Özlemden delirmek diye bir şey olsa ilk ben delirirdim. Fuları hâlâ elimde tutarken kutunun dibindeki fotoğrafı aldım bu sefer. Sanki bana, benim gözlerime bakıyormuş gibi hissederek uzun uzun hasretle izledim. Çok güzeldi. Dayanamayıp elimdeki fotoğrafı da öptüm.