4. Bölüm: Kayıp Hatıralar
Aysel akşam eve döndüğünde annesi ve babası masada oturmuş çay içiyorlardı. Yüzlerindeki o huzurlu, tepkisiz ifade hâlâ oradaydı.
"Anne," dedi Aysel masaya otururken. "Biz Bakı’dayken en çok neyi severdik? Eskiden gittiğimiz o parkı hatırlıyor musun?"
Annesi elindeki çay bardağını duraklattı. Gözlerinde anlık bir boşluk belirdi, sanki zihninde bir dosya arıyor ama bulamıyordu. Sonra yine aynı yapay tebessüm yüzüne yerleşti.
"Önemli olan şimdi buradayız Ayselciğim. Burası çok huzurlu, değil mi?"
Babası da aynı şekilde başını salladı. "Evet, geçmişi kurcalamaya gerek yok."
Aysel dehşetle fark etti: Turan haklıydı. Kasaba halkının hafızası silinmiş gibiydi. İnsanlar geçmişlerini değil, sadece onlara sunulan bugünü hatırlıyordu. Aysel odasına çıkıp defterine not aldı: Zihinleri kontrol ediliyor. Peki ama nasıl?