3. Bölüm: Uyum Sağlayamayanlar
Okul çıkışında Aysel, sahile doğru yürümeye başladı. Kayalıkların yakınındaki eski bir kayıkhane gölgesinde Rəşad, Leyla, Turan ve Murad’ın toplandığını gördü. Onlar kasabanın "farklı" olanlarıydı; kimseyle kaynaşmıyor, kurallara körü körüne uymuyorlardı.
Leyla, Aysel’i görünce gülümsedi. "Yeni kız geldi. Demek sen de gece o ışığı gördün?"
"Sadece ışığı görmedim," dedi Aysel yanlarına yaklaşarak. "Bu kasabada bir gariplik var. Herkes fazla mutlu, fazla mükemmel. Kimse hiçbir şeye sinirlenmiyor ya da üzülmüyor."
Turan oturduğu tahta sandıktan doğruldu. "Çünkü bu kasabada geçmiş diye bir şey yok. Kimse geçen yıldan öncesini hatırlamıyor. Herkes sadece bugün yaşıyor."
Murad elindeki metal parçasıyla oynarken araya girdi: "Ve ne hikmetse, kimse o eski deniz fenerinin yanına yaklaşmıyor. Bize ordan uzak durmamız tembihlendi."
Rəşad Aysel’e baktı. "Biz kasabaya uyum sağlayamayanlarız. Ya bu sahte tiyatronun bir parçası olacağız ya da bu kasabanın ne sakladığını çözeceğiz."