Bölüm 27

Yağmur, sokağın üzerine karanlık bir perde gibi inmişti. Sokak lambalarının solgun ışıkları yağmurla ıslanmış kaldırımlarda titreyerek dans ediyordu geceyi bölen tek ses, başkomser meryemin adımlarıydı. Meryem olay yerine yaklaşırken göğsünde tanıdık bir sıkışma hissetti. Birkaç yıldır sayısız cinayet görmüştü, ama hisleri bu gecenin herşeyden farklı olacağını söylüyordu. Masasında ki evrakları kapatıp eve gitmeye hazırlandığı sırada gelen çağrıyla şimdi burdaydı. Kimse olmadan olay mahaline gitmesi çılgınlıktı ama hisleri mantığını bastırmaya yetmişti. Kapısı yarı açık olan daireye girdiğinde İçeride metalik kan kokusu duvarlara sinmiş gibiydi. Oda düzenliydi, hiçbir eşya devrilmemişti, ama ortada yerde yatan genç sarışın kadının bedeni sıradan bir kurbanmış gibi durmuyordu. Meryem eğilip notlarını aldı, delilleri inceledi. Çok temiz iş diye mırıldandı cebindeki telefonu çıkarıp emniyeti aramaya karar verdiği sırada duyduğu hışırtıyla silahına sarıldı. Arkasını döndüğünde kapı eşiğinde uzun boylu bir adam duruyordu üzerinde sade bir palto, boynunda garip desenlerle işlenmiş bir kolye vardı. Yüzü sertti ve oldukça da çekici. Gözlerinde bu dünyaya ait olmayan bir parıltı vardı. "burda ne işiniz var?." Dedi Meryem sesini sertleştirmeye çalışarak. Adam yavaş adımlarla odanın ortasına ilerledi yerde duran kurbanın yanına yaklaşıp oldukça pahalı duran küpesine dokunmak istediği sırada Meryem refleksle "delillere sakın dokunma,"Dedi "O, ölülerin ruhlarını geçit kapısına dek taşıyan bir şamandı; gölgeler arasında sessiz adımlarla ilerler, kaybolmuş ruhları yönlendirirdi. Tıpkı şehirde gece devriye gezen polislerin sokakları, ışıkları ve trafiği kontrol ettiği gibi; fabrikalarda makinelerin ritmini, istasyonlarda trenlerin zamanını ve insanların düzenini sağlayan bir sisitem gibi o da öbür dünyadaki düzenin bekçisiydi." Şaman pahalı küpeye dokundu gözleri kapalıydı. Dudakları kımıldıyordu. kelimeler değil fısıltılar duyuluyordu. Fısıltılar çok tuhaftı. Odanın ışığı titriyordu. Duvarda gölgeler kıpırdadı lamba soldu. Meryemin kaşları çatıldı "ne saçmalıyorsun Sen?" Şaman gözlerini açıp fısıltılar sustuğunda herşey aynı olmuştu Şaman kalkıp meryemin gözlerinin içine bakıp konuştu. " ben öte dünyanın düzenini koruyanım. Sen bu dünyanın düzenini sağlıyorsun ve bu gece , yollarımız aynı yerde kesişti çünkü bu cinayet... ikimize ait.