Kapıdan içeri giren buz gibi gece rüzgarı, yerdeki kanın keskin kokusunu odaya yayarken Karanlık Kız bir an bile tereddüt etmedi. Teyzesini kollarının arasında tutarken bakışları duvara yaslanmış, kan kaybeden Gölge’deydi. Gölge, sadece bedeninden akan kanın değil, zihninde patlayan bu sert gerçeğin de ağırlığıyla nefes almakta zorlanıyordu.
Kusursuz Tiyatro
Karanlık Kız, cebinden çıkardığı kendi telefonundan 112’yi aradı. Saniyeler içinde sesindeki o ürpertici ve soğukkanlı ton buharlaşıp yerini dehşete düşmüş, nefes nefese kalmış çaresiz bir genç kızın çığlıklarına bıraktı.
"Lütfen yardım edin! Bağ evindeyiz... Bizi öldürmeye geldi! Arkadaşımı vurdu, ben de... Ben de masadaki şamdanla vurmak zorunda kaldım! Kımıldamıyor, lütfen acele edin!"
Telefonu kapattığı an yüzündeki o korkmuş ifade tek bir salisede silindi. Gölge’ye doğru yürüdü, diz çöktü ve adamın gömleğini yırtarak yarasına bastırdı. "Ölmene izin vermeyeceğim Gölge," diye fısıldadı kulağına. "Sana ihtiyacım var. Bu hikayenin kahramanı sensin. Polislere bizi korumak için kendini kurşunun önüne attığını söyleyeceksin."
Gölge acıyla dişlerini sıktı. "Sen... Sen tam bir şeytansın."
Karanlık Kız hafifçe gülümsedi. "Hayır, ben sadece hayatta kalmayı öğrendim."
Uzaktan siren sesleri duyulmaya başladığında, Karanlık Kız yerdeki şamdanı adamın cesedinin hemen yanına bıraktı. Senaryo hazırdı: Nefs-i müdafaa, vurulan bir dost ve kurtarılan çaresiz aile.
Hastane Koridorları ve Sahte Soruşturma
Sabahın ilk ışıklarıyla birlikte polis ifadesi, hastane koridorları ve olay yeri incelemesi tam da Karanlık Kız’ın kurguladığı gibi sonuçlandı. Meşru müdafaa kararı hızlıca çıktı. Gölge ameliyattan çıkıp hastane odasına alındığında, kapıda iki sivil polisin değil, Karanlık Kız’ın beklediğini gördü.
Karanlık Kız içeri girdi, kapıyı arkasından kilitledi ve cebinden şantaj çetesinin liderinden ele geçirdiği şifreli cihazı çıkardı. Ekrandaki yeşil ışıklar; şehirdeki onlarca iş adamının, bürokratın ve suç örgütü liderinin gizli dosyalarını simgeliyordu.
Gölgedeki İmparatorluk
"Adam öldü ama imparatorluğu sahipsiz kalmadı," dedi Karanlık Kız, Gölge’nin yatağının kenarına oturarak. "Çetenin alt kademesi liderlerinin öldüğünü sanıyor. Oysa bilmiyorlar ki, artık tüm emirleri ben vereceğim. O sunucudaki belgeler sayesinde hepsi elimde."
Gölge derin bir nefes aldı, yarası sızlıyordu. "Peki ya ben? Beni sadece bir yem olarak mı gördün?"
Karanlık Kız uzandı, Gölge’nin elini tuttu. Bu kez gözlerinde buz gibi bir kararlılık değil, sarsılmaz bir sadakat vardı. "Seni yem olarak kullandım çünkü hayatta kalacağını biliyordum. Ama bundan sonra yanımda bir piyon olarak değil, bu imparatorluğun diğer yarısı olarak duracaksın. Ya bu krallığı birlikte yöneteceğiz ya da o gölgelerin içinde kaybolup gideceksin. Seçim senin."
Gölge, karşısındaki bu tehlikeli ve zeki kadının gözlerine baktı. Korku, yerini önüne geçilemez bir kabullenişe bıraktı. Karanlık Kız artık bir kurban değildi; o, şehrin yeni yeraltı kraliçesiydi ve oyun daha yeni başlıyordu