Siz zihninizden her geçirdiğinizi işliyor musunuz? Ben çeyreğinden azını yapıyorum galiba. Sadece karşımdakini kırmamak için ağzımı kapatıyorum aklımdan geçenleri söylesem beni kırdığından daha çok kıracağım biliyorum çünkü ah bi o sözcükler dilimden dökülse rahatlayacağım ama karşımdakini kırma düşüncesi ne kadar üzülürsem üzülüyüm hep önüme geçiyor. Biliyorum bu yüzden insanlar üzerime geliyor ancak artık insanlar karşısında yaptığım tek bir hareket var o da susmak. Ne kadar susarsam onlar da o kadar konuşmaktan sıkılıyor. Yine de kimse sustuğumu içime kapanıp sessizleştiğimi anlamıyor. Bu küçük bir çocuk için de böyle değil midir? Ailesi kızdığında ya da arkadaşlarıyla anlaşamadığında direk içine kapanıyor tıpkı kış gelince kapanan bir çiçek gibi. İnsanların buz gibi sözleri renkli düşüncelerimize kış getiriyor. Benim ilkokulda adını söylemek istemediğim bir arkadaşım vardı. Ben çocukken de insanlara kolay kolay ısınamadığım için arkadaş edinmeyi pek sevmezdim. Zaten dışarda oynamayı da sevmezdim özellikle yakan top gibi oyunlardan nefret ederdim. İşte neyse bu arkadaşım ne zaman onunla böyle oyunları oynamak istemesem bana “seni artık sevmiyorum arkadaş değiliz” gibi notlar bırakıyordu masama. Şu an gülüp geçiyorum o günleri anarken ama o zamanlar çok üzülüyordum böyle saçma sapan nedenlerden arkadaşlığımızı bitirmesi sonra da yanıma gelip özür dilemesi cidden bi garip geliyor. Aslında bu saçma anımı anlatıp söylemek istediğim daha küçücük bir çocukken bile o soğuk düşünceler benim renkli dünyama kışı getiriyordu. Üzüyordu kırıyordu sonra gelip özür diliyordu. Şu an ki aklım olsa daha bu davranışları başladığı anda onu hayatımdan çıkarırdım. Haddime değil ama size bir tavsiye sürekli zıtlaştığınız kafanızın uymadığı sizi üzen kim varsa hayatınızdan çıkarın.
Bölüm 6
Düşünce Kışıyla Kapanan Çiçekler
5 yorum
Şuandada tahta diyen var mesala yani ondan sorgulamıyorum. Memnunum halimden .
Şuandada tahta diyen var mesala yani ondan sorgulamıyorum. Memnunum halimden .
Şuandada tahta diyen var mesala yani ondan sorgulamıyorum. Memnunum halimden .
Kıran üzen insanlardan nefret ediyorum . İlkokulun sonlarına doğru ben bir arkadaş edinmiştim. Benim annemde babamda olamsı gerekenden daha uzun boylu insanlar . Bende yaşıtlarım göre o dönem uzundum yada sınıftakiler mi kısaydı bilmiyorum .İlkokul sonda 1.56 'idim birde o yaşta normal olarak yanaklarım vardı . 57 kiloydum ve bana fazla geliyordu , o kız bana bunu düşündürmüştü zaten elimden gelirse zaten kilo veriyordum o dönem doktor 52 kiloda kal demişti . Ben o dönem cidden denildiği gibi 5 kilo verdim ve normal beslenmeye devam ettim. Mutluyum halimden çünkü stabil kiloma ulaşmışım. Bir gün kızın evine gittim ben. Dedi senin gibi şişko ile arkadaş olmam dedi . Kızda baya benden kısaydı ve zayıf bir kızdı yani göğüsüme anca geliyordu . O gün bunu kendime yediremedim ve annemler bana yemek yedirmeye çalışıyor ama yemiyorum hatta bazı günler at gibi yulaf yediğimi hatırlıyorum. Yumurta bile bana zararlı gibi geliyordu. Burada anormal ama benim boyum uzamaya devam etti . O günden sonra ben baya uzun bir diyet yaptım yazın sonuna kadar . İncecik kaldım . Tartıya çıkıyorum 46 kilo diyor , yani ben baya uzun süre diyeti bozup kilo almaya çalıştım . Sabahları okula giderken boyoz almaya başladım ama olmadı . Boyum o vakit hızla uzadı , 3 kilo almayı becerdim yeme düzenimide toparladım . O zamandan şuana miras kalan tek şey tahta gibi bir vücut şuan boyum 1.72 kilom 50 en sonķ ölçüldüğümde bunu asla unutamam mesala .
1YanıtKıran üzen insanlardan nefret ediyorum . İlkokulun sonlarına doğru ben bir arkadaş edinmiştim. Benim annemde babamda olamsı gerekenden daha uzun boylu insanlar . Bende yaşıtlarım göre o dönem uzundum yada sınıftakiler mi kısaydı bilmiyorum .İlkokul sonda 1.56 'idim birde o yaşta normal olarak yanaklarım vardı . 57 kiloydum ve bana fazla geliyordu , o kız bana bunu düşündürmüştü zaten elimden gelirse zaten kilo veriyordum o dönem doktor 52 kiloda kal demişti . Ben o dönem cidden denildiği gibi 5 kilo verdim ve normal beslenmeye devam ettim. Mutluyum halimden çünkü stabil kiloma ulaşmışım. Bir gün kızın evine gittim ben. Dedi senin gibi şişko ile arkadaş olmam dedi . Kızda baya benden kısaydı ve zayıf bir kızdı yani göğüsüme anca geliyordu . O gün bunu kendime yediremedim ve annemler bana yemek yedirmeye çalışıyor ama yemiyorum hatta bazı günler at gibi yulaf yediğimi hatırlıyorum. Yumurta bile bana zararlı gibi geliyordu. Burada anormal ama benim boyum uzamaya devam etti . O günden sonra ben baya uzun bir diyet yaptım yazın sonuna kadar . İncecik kaldım . Tartıya çıkıyorum 46 kilo diyor , yani ben baya uzun süre diyeti bozup kilo almaya çalıştım . Sabahları okula giderken boyoz almaya başladım ama olmadı . Boyum o vakit hızla uzadı , 3 kilo almayı becerdim yeme düzenimide toparladım . O zamandan şuana miras kalan tek şey tahta gibi bir vücut şuan boyum 1.72 kilom 50 en sonķ ölçüldüğümde bunu asla unutamam mesala .
