İçimdeki Yaşam

Gökyüzü... Umudun doğduğu yer. Özenle yerleştirilmiş yıldızların hepsi kucaklarında umudu taşıyordu. Hepsi sıkıca sahiplenmişti umutlarını. Umutsuzlar için kayarak umut taşıyorlardı, birer birer. Ne annesi ne babası gelmemişti yanına. Oysa söz vermişlerdi. Saat gece yarısının yaklaştığını gösteriyordu. Doğum gününün son dakikalarını yaşıyordu. Yalnız kalmak için fazla küçük değil miydi? O anda bir yıldız kaydı. Nova bir dilek tuttu. Tek yanında olan gökyüzünün yanına gidecekti. Gözünden akan göz yaşlarını silip gökyüzüne baktı. Gökyüzü doğum gününün son saniyelerinde ona gülümsüyordu. "Her an yanımda olduğun için teşekkür ederim gökyüzüm."