Rastgele bir kitap alıb hemen okuma salonuna ireliledim.Onun tam karşısında oturmadım ki rahat -rahat izleye bileyim.Ondan uzakta oturdum ama uzakdan yüzünü görüyordum.Oysa elini hacimli saçlarına atıb düzelte -düzelte kitabını okuyordu oldukça cool gorunuyordu.Bu sefer siyah tişört ve siyah pantalon giyinmisdi.Gözlerini kitabdan ayırmıyordu buda benim ona daha çok bakmama yardımcı oluyordu.Sonunda kitapını eline alıb okuma salonunu terk etdi kütüphaneci kadına yaklaştıgını gordum kitapı ona bırakıb gitdi.Bende bir kaç dakika sonra okuma salonunu terk edib kütübhaneciye yaklaştım ve az önce onun kitabını kadından aldım ve okumak istedigimi söyleyerek yarın getiricem diyerek evime yollandım.Yolda yürürken kitaba baktım sayfalarını incelerken içinden bir not yere düştü hemen yerden aldım ve gözlerime inanamadım o küçücuk notda "Yarın bura yine gelicem:)" yazılmıştı bunu o mu yazmışdı nerden bilmişdı bu kitapı açıb okuyacagimi çok şaşkındım ama bir andada mutluydum bana bir işaret vermiş beni fark etmişdi yüzümde resmen güller açıyordu notu hemen çantama koydum ve eve vardım. Evi yine karmakarışıkdı gidip temizledim yemek yaptım ama bir yandanda o çocugu ne notu düşünüp-düşünüp gülüyordum kendime engel olamıyordum bu durumu annem bile fark etmisdi .İšden geldikden sonra bana" neden bu kadar mutlusun kızım?"demişti bende bir šey yok anne aklıma bir şey geldi deyip geçiştirmişdim anneme anlatamazdım beni anlayacagını düşünmûyorum annem biraz eskikafalıdır bu durumları hoş karşılamazdı neyse her kes yemeyi yedikden ve dağıldıkdan sonra odama gidip çocugun okudugu kitabı okumaya başladım ve bir cümle dikkatımi çekti "ama yalnızca bakmak bile insanda romantik duygular uyandırmaya yeterli, öyle değil mi?"bu cümlelerin altını çizmişdi.Acaba bana bir tane dahamı işaret vermisdi benim ona baktıgımın farkindaydi demek ama nasıl o kafasını kaldırdıgında kafamı hep egıp kitapa bakıyordum. Bir yandan onun bu durumu anlaması beni mutlu etsede diger yandan endişeliydim ya bunların hepsi benimle dalga geçmek için ise bilemiyordum kafam karmakarışıktı.
Yarın sabah kütùphaneye gitsemi mi diye düşünürken uykuya dalmışım birde baktım sabah olmuş çoktan ama gidicektim onu görmek istiyordum .Geç uyandıgım için evdekiler çoktan işe gitmişdi.Bende hazırlanıp hemen çıktım elimdede onun kitapı vardi kütùphanenin kapısı açıp içeri girdim kitapı kütüphaneciye verip etrafa bakındım ama onu göremedim acaba nerede?
Bakındım bakındım hic bir yerde yoktu bende okuma salonuna gidip orda bekledim bu zaman dilimindede bir kitap seçip okumaya karar verdim belki o zamana kadar gelir diye ama neden burda degil acaba ben işaretleri yanlışmı anladım belkide o notu o yazmamıstı belkide o cümleleri o çizmemişti içim -içimi yiyordu her şey bir yanlıs anlaşılmamıydı?
Devamı diger bölümde♡