Bölüm 9

Elif, arabanın içinde oturmuş, elleri direksiyonda, kaskatı kesilmişti. Heyecandan kalbi duracak gibiydi. Kaan, arabanın yanına geldiğinde Elif’i görünce gülmemek için kendini zor tuttu. Kapıyı açar açmaz Elif, “Kaan, korkuyorum,” dedi.Kaan kahkahayı bastı. “Yahu sakin ol. İçerdekiler yamyam değil, seni kazana koyup yemeyecekler.” Elif, tepkili bir ifadeyle güldü, “Ha ha. Ne komik!…” Kaan hâlâ gülüyordu. Elif’in elini tutup, “Hadi, seni bekliyorlar,” dedi. Restoranın en ucunda oturan aile, Kaan’ın elinden tutarak getirdiği genç kadını görünce ayağa kalktı. Ayşe, Elif’in yürüyüşündeki asaleti fark edince içten bir sıcaklık hissetti. Zehra’nın dudaklarından istemsizce bir “Maşallah” döküldü. Elif, Kaan’la birlikte utangaç bir şekilde yere bakarak yürüyordu. Hikmet ise onları görünce içinden “Birbirlerine çok yakışıyorlar,” diye geçirdi. Masaya geldiklerinde Kaan, önce annesini tanıttı. Elif, saygıyla Ayşe’nin elini öptü, Ayşe de onun yanaklarından sevgiyle öptü. Ardından Zehra ve Hikmet’in ellerini öptü, hepsi neşeyle karşılık verdiler. Yerlerine geçtiklerinde Ayşe, şefkatli bir ses tonuyla, “Nasılsın kızım?” diye sordu.Elif, bu kelimeyi annesinden bile bu kadar sıcak duymamıştı. İçinde bir huzur hissetti. “Teşekkür ederim efendim, hamdolsun. Sizler de iyisinizdir umarım.” Ayşe aynı içtenlikle cevap verdi: “Eksik olmayın kızım. Biz de iyiyiz çok şükür. Kaan’ın bu güzel gününe ortak olmaya geldik. Kısmette senin gibi güzel biriyle tanışmak varmış. Bize de sürpriz oldu.” Zehra artık dayanamadı: “Elif kızım, ne işle meşgulsün?” Elif tam cevap verecekken Kaan söze girdi: “Halacığım, Elif psikiyatri doktoru... Aslında benim terfiimde katkısı çok büyüktür.” Elif, hafifçe başını eğerek, “Abartma istersen,” dedi.Kaan doğal bir şekilde devam etti: “Ama gerçek bu Elif. Bunu sadece ben değil, Nihat da böyle düşünüyor. Elif’in özel bir vakasında, biz de Milli İstihbarat Teşkilatı ve İçişleri Bakanlığı aracılığıyla görevlendirildik. Görevimiz Elif’e teknik gözlemcilik yapmaktı. Çok şükür, görev başarıyla tamamlandı. Benim terfim ise neredeyse bir mucizeydi. Elif’in bizi bu görev için talep etmesi bu fırsatı doğurdu.” Ayşe, Zehra ve Hikmet şaşkınlıkla dinliyorlardı. Hikmet biraz kafası karışmış bir şekilde sordu: “Elif kızım, MİT’e bağlı mı çalışıyorsun?” Elif tam konuşacakken Kaan yine araya girdi: “Yok enişte, geçici bir görevdi. Elif’in kendi kliniği var. O vaka, devlet için önemli bir projede çalışan bir personel ile ilgiliydi. Elif, bu kişide uzmanı olduğu bir rahatsızlığı fark etmiş. Malum, devlet artık önemli projelerde görev alan kişileri koruma konusunda çok hassas.” Ayşe hemen Kaan’ı uyardı: “Kaan, sen niye kıza fırsat vermiyorsun? Bırak Elif kızım konuşsun.” Elif, durumu fark edip gülümsedi: “Efendim, Kaan sağ olsun her konuya hâkim. Benim için sakıncası yok,” diyerek Kaan’a anlamlı bir bakış attı.Kaan gülmemek için kendini zor tuttu. Elif’te Kaan’ı babasıyla tanıştırırken ona fırsat vermemişti. Bu sırada Hikmet, “Hadi artık siparişlerimizi verelim, acıktım,” diyerek garsonları çağırdı.