Bölüm 10

Kaan, Elif’in yüzünde beliren düşünceli ifadeyi fark etti; Elif’in gergin olduğunu hissediyordu. Anlaşılan babasının burada olması, onun için karmaşık duyguların yeniden canlanmasına neden oluyor, canını acıtıyordu. Kaan, Elif’in yanında yavaşça yürüyerek ona destek olmaya çalıştı. Hasta bakıcı Yusuf, gülerek bilgi veriyordu:“Hocam, maşallah her geçen gün daha iyi. Nuri ağabey sen gittiğinden beri o kadar güzel iletişim kurdu ki... Geçen gün bana fıkra anlatıyordu.”Bu sırada odaya gelmişlerdi. Elif’in babası Nuri, pencere yanındaki koltukta kitap okuyordu. Gelenleri fark edince elindeki kitabı bırakıp gözlüğünü çıkardı ve heyecanla ayağa kalktı:“Kızım! Hoş geldin! Bu ne güzel bir sürpriz.”Elif babasına sarıldı. Yusuf, ziyaretçiler için sandalye almaya gitmişti. Kaan heybetli görünüşüyle kapıda, baba-kızın sarılmalarını izliyordu. Nuri, kapıdaki yakışıklı adamı fark etti. Elif babasının yanağına bir öpücük kondurduktan sonra geriye dönüp tanıttı:“Babacığım, bu arkadaşım Kaan. Kaan ile kahvaltı ediyorduk ve seni andık. Kaan da seninle tanışmak istediğini söyleyince, seni ziyaret edelim dedik. Kaan, babam Nuri.”Kaan hürmetle Nuri’nin yanına gelip elini öpüp başına koydu:“Memnun oldum efendim.”Yusuf sandalyeleri getirmişti. Yerlerini alınca Nuri sordu:“Memnun oldum evladım. Nasılsın?”“Çok teşekkür ederim efendim. İyiyim. Sizler nasılsınız?”“Sağ olasın evladım. Çok şükür iyiyim. Kızımı getirmişsin bana. Nasıl iyi olmam?”Sonra Kaan’a, onu tanımak adına sordu:“Ee? Kaan oğlum, ne işle meşgulsün?”“Emniyette görevliyim efendim.”“Aaa? Ne güzel, genç bir meslektaşımla tanışmak... Hangi şubedensiniz?”Kaan tam cevap vermek üzereyken Elif birden panikledi:“Babacığım, Kaan Asayiş Şubeden.”Nuri başını sallayarak devam etti:“Ah yavrum benim. Allah kolaylık versin sizlere... Gerçi mesleğin her birimi ayrı zor ama gönül işi bu, yürek işi... Allah vazifenizde kolaylıklar versin. Babanız beyefendi ne iş yapıyor?”Kaan şaşkınlıkla Elif’e baktı ama ne cevap vereceğini bilemedi. Elif yine müdahale etti:“Kaan’ın babası da emniyetten... Asayiş bürodan emekli, babacığım.”Nuri tebessümle kızına baktı:“Yavrum bırak Kaan oğlum yanıt versin. Çocuğu konuşturmadın, benim güzel yavrum.”Kaan anlayışla gülümsedi:“Sorun değil efendim. Elif tüm ailemi tanıyor ve kendisi söylemek istedi belki de. Evet, babam da emniyet mensubu... Dediğiniz gibi, gönül işi olduğu için baba mesleğine gönlümüzü verdik. Ekmeğiyle büyüdüğümüz teşkilat, hâlâ daha ekmeğimizi veriyor, hamdolsun.”Nuri bu genç polisi çok sevmişti.Ziyaret yaklaşık iki saat sürmüştü. Ziyaretin ardından Elif ve Kaan araçlarına doğru giderken, Elif mahcup bir şekilde konuştu:“Özür dilerim Kaan. Aslında sohbetin bu şekilde gelişeceğini düşünmemiştim. Sana babamın polis olduğunu söylemeliydim. Babam 2009’da malulen emekli oldu. O süreden sonra görevde değildi. Onda maalesef zaman algısı farklı işliyor. Sizin şubeniz ne zaman açıldı bilemiyorum ama onun çalıştığı dönemlerde yoktu. Onda büyük bir olumsuz etki bırakabileceğini düşündüm.”Kaan anlayışla gülümsedi:“Hiç sorun değil. Aslında keşke önceden söyleseydin. Bana da sürpriz oldu. Evet, bizim şube 2020’de kurulmuştu. Babanın bunu bilmesi onda garip bir durum yaratabilirdi. Seninle ortak noktamızın olduğunu bilmek çok güzel. Her ikimiz de aynı teşkilat sayesinde büyümüşüz. Buna çok sevindim gerçekten.”Elif, Kaan’ın bu yaklaşımından çok etkilenmişti. İçinden “Ne ilginç ki bu genç, yakışıklı ve karizmatik adam da babam gibi bir polisti. Acaba bilinçaltım mı beni buna itiyor?” diye düşünüyordu.Kaan devam etti:“Elif, baban çok nazik ve saygın biri. Yani ben onda hiçbir farklılık ya da hastalık belirtisi göremedim.”Elif başını sallayarak açıkladı:“İşte bu kişi, benim gerçek babam. Fakat onun içinde o kadar kötü başka karakterler var ki... Diğer iki karakterden biri, babamın şu anki halinin tam aksine inanılmaz çekilmez ve huysuz birisi. Üçüncü karakter ise bir tanrı. Her şeyi kendisi yaratmış gibi yüksek egolu. Öylesine sinsi bir hastalık ki, tedavisi yıllarca sürebiliyor. Ve son zamanlarda iyiye gittiğini söyleyebilirim. Fakat bugünkü seninle iletişimi beni çok memnun etti. İnanılmaz bir değişim vardı. Senden çok etkilendi ve seni çok sevdi. Acaba bu yenilik, onda içindeki karakterlere ihtiyaç duymamasını mı gerektirdi, diye düşünüyorum.”Kısa bir duraksamadan sonra Elif duygularını paylaştı:“Bu arada Kaan, sana çok teşekkür ediyorum. Anlayışın ve nezaketin için. Biliyor musun, şunu açıkça söyleyebilirim ki sayende bugün harika bir zaman geçirdim.”Kaan içtenlikle gülümsedi:“Rica ederim. İnan ki baban, âşık olunacak bir adam. Ben de çok sevdim kendisini. Eğer sakıncası olmazsa, yeniden görüşmek isterim.”