Sabah alarmın sesiyle gözlerimi açtım. Birkaç saniye tavana bakarak yattım. Hala bu kasabaya alışmaya çalışıyordum. Yeni ev, yeni okul, yeni insanlar...
İçimde hafif bir heyecan vardı ama dünkü kadar değildi. Yataktan kalkıp hazırlanırken telefonum titredi. Can'dan mesaj gelmişti.
-Günaydın teyze. İlk ders matematik. Kurtar benii🤧
Gülümseyerek yazdım.
-Ben öğretmenim, sihirbaz değilim.
Mesajı gönderdikten sonra hızlıca mutfağa geçtim. Kahvaltımı yapıp, çantamı aldım ve evden çıktım.
Sabah hava serindi. Kasabanın sokaklarında yürürken etrafı izledim. İnsanlar birbirlerini tanıyor, karşılaştıkları herkese selam veriyorlardı. Büyük şehirde buna pek alışık değildim.
Okula vardığımda öğrenciler çoktan bahçeyi doldurmuştu. Bazıları koşuyor, bazıları arkadaşıyla sohbet ediyordu. Bende öğretmenler odasına geçip eşyalarımı yerlestirdim.
İlk Dersim'in zili çalınca sınıfa doğru yürüdüm. Kapıyı açtığımda bütün öğrenciler ayağa kalktı.
-Günaydın öğretmenim!
-günaydın çocuklar.
Yerime geçip yoklama almaya başladım yoklama bittikten sonra, çocuklara dönüp boğazımı temizleyerek,
-Kendimi tanıtayım. Ben Zeynep Acar. Türkçe öğretmeninizim. Buraya yeni taşındım ve iki yılımı bu okulda geçireceğim.
Sınıftaki herkes merakla bakıyordu. Ön sıralardan bir kız el kaldırarak.
-Öğretmenim kaç yaşındasınız?
-25 yaşındayım. Evet daha varmı sorusu olan?
Bazı öğrenciler hemen parmak kaldırmaya başladı. Gülerek, "teker teker sorularınızı cevaplayacağım." Bir çocuk hemen atılarak.
-Öğretmenim evli misiniz?
Sınıf bir anda kahkahaya boğuldu.
-"Daha ilk günden özel sorular sormaya başladınız" dedim gülerek.
-Ama cevap vermediniz öğretmenim!
-Hayir evli değilim. Başka sorusu olan?
Ön sıralardaki bir kız el kaldırarak.
-Öğretmenim en sevdiğiniz kitap hangisi?
-Tek birtane secemem ama roman okumayı çok severim. Sorularınız bittiyse derse geçiyorum.
Dedim çocuklar ses çıkarmayarak, derse geçtim. Ders düşündüğümden daha hızlı geçmişti. Zil çaldığında birkaç öğrenci şaşkınlıkla saate baktı.
-Öğretmenim ders bitti mi?
-Evet
-Çok hızlı geçti.
İstemsizce gülümseyerek
-Demekki sıkılmadıniz.
Çocuklar eşyalarını toplarken bende defterimi düzenleyip, öğretmenler odasına geçtim. Günün benzer şekilde hızlı geçtigini fark ettim. Son Zil çaldığında nefes aldım. İlk dersteki gibi heyecanım yoktu artık. Akşam güneşi kasabanın üzerine yayılmıştı.
Yol boyunca Can ile mesajlaştım. Her zamanki gibi okuldan şikayet ediyordu, bir yandan da yaşadığı komik olayları anlatıyordu. Eve vardığımda üstümde tatlı bir yorgunluk vardı. Ev sessizdi, iki gün önce bana yabancı gelen ev artık biraz daha tanıdık hissettiriyordu. Yarının nasıl geçeceğini bilmiyorum ama galiba bu kasabaya alışmaya başlamıştım.
Lütfen beğenir, ve yorum yapar mısınızzz❤️ buraları böyle yap diye tavsiye verebilirsinizz
