Bugün 2 hafta sonra uygulayacağımız plana 1 hafta kaldı. Aslında çok heyecanlı ve gerginim. Emin değilim ve şahsen çok ta güvenli değil. Betty bana güvenli olacağını ve bir şey olursa halledeceklerini söylemişti ama bana şuan gelip herkes aynı şeyi söylese bile korkarım. Neyse en azından bugün benim uzun ısrarım üzerine bugün plana tekrar bakacağız. Saat yaklaştıkça, ellerim titriyor ve midem bulanıyordu. Sanırım ben yapmak istemiyordum ama kendimi ekibe karşı borçlu hissediyorum. Yapmalıyım Kevin,Lucas,Mike,Olivia ve Betty için yapmalıyım. Hayatım, geleceğim ve sevdiklerim için YAPACAĞIM.
Bugün 2. Hafta ve Pazartesi yarın büyük gün. Son hazırlıkları yapmak için buluşuyoruz, yine.
"Selam arkadaşlar, Olivia ve Mike bize bir göz atma saati ayarladı. Lütfen plana sadık kalın." Dedim ve Oli başladı;
"Arkadaşlar planımız uzun olsa bile basit. Öncellikle amaç Max'i kurtarmak ve İblisi öldürmek. Sen, Betty kapıları gerektiğinde açacak ve kapayacaksin. Böylece kapana sıkışma durumumuz olmayacak. Sen Mike, Kev ile birlikte savaşacak ve durum gözcülüğü yapacaksınız. Lucas, sende tuzak ve kandirmacalar hazirlayacaksin ve en son olarak Max, sen yemsin ve İblisi çağıracaksın" dedi ve bana "Yanlış anlama" der gibi bir bakış attı. Sonra Mike asıl planı anlatmaya başladı;
"Şimdi ekip, Max İblisi çekecek ve onu kızdıracak. Kev ve ben ise saldırıya geçeceğiz saldırıda Lucas'in tuzakları ve oyunları devreye girecek. Betty İblisi kapana kısdırmak için kapılar ile oynayacak. Olivia ise Max ile kitabı kullanarak acil durumlarda İblisi durduracak yada kaçıracak." Dedi. Plan resmen hazırdı ve tıkır tıkır işleyeceğinden emindim. Bu açıklama beni rahatlamıştı.
Bugün Salı ve işte büyük gün geldi. Sabah erkenden yani sekiz-dokuz gibi kalkıp Lucaslara gittik. Bir kaç bir şey atistirip çiktik.Artik zamanı gelmişti hepimiz vakıfdaydik. Lucas görev başlasın diye işaret ettikten sonra Olivia ile kitabı açtık.Herkes görev yerine doğru ilerledi ve bende derin bir nefes verdim. Ellerim titriyor, korkuyorum ve birine karşı mahçup kalmaktan çekiniyorum. Olivia kitabı açtı ve sesli bir şekilde okumaya başladı. Gözlerimi kapadım ve yine ordayım.Yine. Hemen görevim olan İblisi bulmaya gittim. Nasıl göründüğünü, nasıl bir şey olduğunu ya da biri olduğunu bilmiyorum."HEY PİSLİK!" diye seslendim. Karşımda duran kişinin o olduğundan eminim. Arkasını dönmedi ya da cevap olabilecek herhangi bir şey yapmadı. Tam tekrar seslenecekken beni telepatik güçlerini var olacak ki, ittirdi. Tıpkı bir insana benziyordu. Sadece yüzünde kocaman kanlı bir iz ve ten renginde gariplik vardı. Beni itmesiyle beraber yeri boyladim ve dirseğim kanamaya başladı. Bakmasam bile hissedebiliyordum. Bir hışım ile kalkıp onu ittirdim. Ayağa kalkmam ile birlikte beni havaya kaldırdı ve ne kadar havalı olsa bile havada dokunmadan telekinezi ile beni boğmaya başladı. Nefessiz kalmaya başladım. Gözlerim kapanıyor ve nefesim yetmiyor. Artık dayanamayacağım gözlerim kapandı bile .....
